Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Bir güneş gibi doğsam bu sabah Yeniden açsam gözlerimi dünyaya Ve sende bulsam ben kendimi Bir bulut olsam... Nisan yağmurlarıyla, Sende bulsam kendimi… Bir rüzgâr olsam sana doğru savrulsam Ben bu güne senle doğsam… Gözümü gözlerinde açsam, Düşümdü delice sevdaları yaşamak, Haykırmaktı yeniden doğmaktı, Seninle var olmak sen benim düşlerimsin, Sen benim tenime değmeyen tek nadide kokumsun, Sen benim akıp ta yolunu bulamamış çağlayanlarımsın, Sen benim düşlerimin düşündeki ruhsun Varlığıma anlam katan tek gerçek sensin Ben bugün güneşle seninle doğuyorum, Yalnızlıklara mutsuzluklara kararan bulutlara Ben doğuyorum sana bu sabah…

Günaydın gün aradım
güne kara bağladım
günün günahı neydi
karaladım ağladım

Günaydın dilimdeydi

Özümden ayırdım iki gözümü Çağlayıp coşturan yüreklerim var Postundan ayırmış çakal kuzuyu Bu akşam evinde ziyafeti var Ezmeli bu döşü bazen ezmeli Sol yana imame tespih dikmeli Çakallık dünyayı silmiş süpürmüş Cenneti kendine mekân etmeli Bakamaz gözlerin ölü mevtaya Düşündün mü yarın var mısın bur da Dilinde niye öldü sorusu varsa Dününü sorgula eğer buradaysan Çakallık bedava sende gel buyur Bir koyun verelim karnını doyur Yarına yumarsın belki gözünü Aç gitmesin dünyalık karnını doyur Eziyet ettirir çakallık sana Dünyayı sevdirir ahret ne arar Gözlerin sökülür çukurlarından Doyur sen bu günün yarına zarar Ne desem boş gelir kafa dikine Dünyayı sallamış sanki bilgine De Mevla verirse lafı gözüne Sokarlar, çakallık kalır içinde Zennehar yılmaz 30.05.2012 23:43:48

Ruhuma haykırış var ki ebedi dinmez sesi çınlar daima
özgürdür sözlerim belki ama acıtır diye suskunluğum var
birikim yaptırdım sevinç hüznü doldurur akmaz yaşlar gözümü
yürekte dinmeyen hasret sızımı sızarak çölleri denize bağışlar
Bilinmedi söylediğim söz önce beni yaktı bilinmez, em-pati kurdukça ruhum çözülmez
acıya sustuğum özlemlerim var. kan ağlıyor gözüm sözüm yarım çıkıyor dilim dönmüyor yutaklarım düğüm düğüm belki dir ondan

Aşka dair cümleler dökülürken kalem akmaz donar o anda İsimsizler gizemler saklambaç oynar anlamsızca sanılır o anda Kalbi kin doldurmuş olmak askıya almak değildir şuanda Yeminler bozuluyorsa başında ekmek kırıp dağıttım duyguları rüzgârı sert Aşk koyu renk bazen biraz şeffaf temsili olmayandır Kinaye yatar her cümle esasında tükenişi başladığı o anda Terk ediş sanılır uzaklaşmaların yağmurlarındaki nemler Sevgiler güçleşir kelepçelerdeki kilitler azledildiği şu anda Dur dinle bak bu çalan şarkı bizim olsun değişlerin o anında Başkalaşmış duyguları kopya yaptığın kalbin bu anda Benim aşkım başkadır deyişlerdeki başkalık neydi sanalda Realitesini kaybetmiş yürekler aranıyor bulana ödül var kıyamda Hazır kıta beklediğimiz aşk vardır ya sanki güneşle, rüzgârla, yıldızla ayda Gelir sanıldığı anlarda bilmediğin bildiklerinin yanında Yürek atışı hızlandığında çarpan kaçak elektrik olduğu sanılmasa da İsim koymakta neden bu kadar cimri oluruz ki Hayatı aşk üzerine kuran biz değil de ilahi bir mülkiyet kul sahibinin olduğu düşünülmediği bu zamanda aşk, aşk derken basitleştirilmiş cümlelerin noktasında yine aşk… Zennehar Yılmaz 27.03.2012 21:19:05

Oturup yazacak kelime bırakmadın, Bir cümle yazda devamı gelsin… Bir adım atmaya yer bırakmadın, Gezmediğin yer göster bende gezeyim Tutmadığın bir el bırakmadın, Tutmadığın bir el göster, Üşüyen ellerimi tutup ısıtayım… Islanmadık bir damla bırakmadın, Göster bir damlada bende ıslanayım... Bakmadık bir göz bırakmadın, Göster görmediğin bir gözde, Boşluğunda kaybolayım bende…

Gezdim sokak sokak yalnızlığımı Her köşesini ezberledim hasretinin Attığım her adım imzam oldu yollara Sevgin olmadan yaşlandı bu beden Kaybolmaya yüz tutmuş hayaller düşler Bir şehir düşledim kendime Binaları duygulardan yoksun insanlar Sokakları hasret girdabı Ağaçları yeşermeden kesilen umutlar Bankları gelmeyeceğini bile bile bekleyenlerle dolu Kaldırımlarındaki taşları kalbimin kırıkları Rüzgârın savurduğu kumlarsa hayallerim Yine çaresizliğimde sessiz yalnız bir şehir düşledim Yokluğun böyle bir şey sevgisizliğinde boğuldum bu şehrin. Zennehar Yılmaz

Geçse de ömrüm nice bahara hasret Her kışım bahara erecek bir gün Yaşansa da hüsranlar ayrılıklarla Bu gönlüm sevecek birini seçecek bir gün Kararsa da yıldızlar yarınlarıma Yine gece olup aydınlanacaklar bir gün Kanlar damalarımda kaynadıkça Bedenim canlanacak bir damla kan bulur her gün Gelmez sanıp solan mevsimler Kapkara ömrümün baharı sendin Zindanlardaki deli yüreğimi Bu gece yıldızınla acılık kapılar Sevgiye kapılma seline karışma Bu yürek sevgiyle yok olur bir gün…

Özlüyor mu gözlerimi gözlerin sözler düğümleniyor mu aklına düşünce Sessiz mi bensiz sokaklar duvarlar sanki üstüne yıkılacakmış gibi duruyor mu? Yine kaşların çatık mı güldürmemi bekliyor mu gözbebeklerin Soluk mu vazona bıraktığım gülüm kokumu kaybetti mi tenin Üşüyor mu yüreğin sonbahar yağmurlarının damlalarında Ben sensizliğe mahkûm bir kenarda mey şişesinin içine düşecek gibi Yudumlarımda boğuluyorum Üşüyor dudaklarım sıcaklığını arıyor Ne kadar çabalasam da unutulmuyor atılmıyor silgisi yok bu kalbe yazılanın Yine sessiz kalıyorsun ne kadar korksan da incinirim diye ben sensizlikten incindiğimden fazla incinemem ki Aklıma düştüğünde elem dilim bağla nı veriyor Gözlerim her bir yanda seni arıyor Gözlerinin içine dalıp bakışlarıyla yansımak istiyorum hayatına Yeni sesin çıkmıyor kabul etmiyor beni bakışların Yoksa sarhoşluktan mı görmüyor gözlerin içimdeki kalbin atış hızını Özledi mi gözlerin gözlerimi sözlerimin nağmelerini Neden saklıyorsun içinde içini açıp haykırmıyorsun neden acı veriyorsun bu denli Yoksa mutlumu ediyor seni beni sürgün görmek kalbinden sürgün etmek kaybolup gitmem…

Yüreğime sordum seni Beni bana anlat diye Gözyaşımdan akıttım seni Yanağımı ıslat diye Bana ilham sensin Satır satır yazayım diye Ayağıma terlik yaptım Toprağımda izim olasın Seni taşıdığım her yere Benimle varasın diye Şarkı olup seslendim seni Kulağıma nağme ol diye Delice sevmedim seni Aklım çıkmasın diye Hastanelere düşüp Hasta olmayasın diye Kalbime kilit yaptım Açıp giresin diye Ben seni senden aldım Eşim olasın diye Çay yapıp içmedim seni Acı olursun diye Çayıma şeker yaptım Tadını bir ömür tadayım diye Gönül görür göz görmez Saklısın hep içime Kimse görmesin seni Belki yakan olur seni diye Cümleme nokta yapmadım Sonum olup cana kıymasın diye Bin yemin etmişim ki Ömrüm oldukça hep benimle kal diye Balıma limon yaptım Hep benim şifam ol diye Geceden yıldızı çaldım Seni aydınlatsın diye Gözlerinden nemi aldım Üzülüp ağlarsın diye Sana ömür adadım Ben sensiz yaşayamam diye