Zafımdın…
Zalim olduğunu bilmeden önce.
İsmim bile sana anılırdı,
Soyadımı soyadına yakıştırmıştım.
Seni soluma koymuştum,
Kalbimi sana zimmetlemiştim.
Bir ömür sanmıştım,
Geçici olarak tek işaret yoktu.
Kalemini de ben kırdım,
Bebeğim...
Yanlış yazılmış bir hikâyenin
Son cümlesini ben koydum.
Artık gözüm nereye bakıyorsa,
Sen o kadar yoksun.
Yokluğun bile alıştı bana,
Adını anmadan da nefes alabiliyorum artık.
Söz bitti,
Hüküm kesildi.
Ne senden bana şifa çıkar,
Ne benden sana çare olur.
Olsam olsam bir silgi unutmayın,
O da ismimin kaderinden silmek için.
Nokta kadar söz hakkım kalmadı
Gözümde, gönlümde, toplamda.
Selamını da al,
Selanı da…
Topla git.
Ardında bırakacak bir hatıra bile yok.
Bu aşkın besmelesi bozuldu,
Kelime-i şehadet düştü.
İnandığım her şey
Seninle birlikte dağıldı.
Defter kapandı.
Hesap bitti.
Ben kalmıştım;
Eksik ama özgür,
Yaralı ama senden uzak.
Kayıt Tarihi : 24.03.2026 21:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!