Yutkunamadığım Şiiri - Şair Yazar Ali Saye

Ah be Karadeniz gözlüm…
Hiç böyle hayal etmemiştim.
Bir gün senden vazgeçeceğimi,
Vazgeçsem de yine seni seveceğimi.

Ben seni bir rüya gibi gördüm,
Sabah olunca bitecek sandım.
Meğer sen gecenin kendisiymişsin,
Ben karanlığında kaybolmuşum.

Gözlerin vardı ya…
Karadeniz gibi derin,
Karadeniz gibi hırçın,
Karadeniz gibi sonsuz.
Ben o gözlerde bir liman aradım,
Sen beni fırtınaya bıraktın.

Bir gün ellerini bırakacağımı
Hiç düşünmemiştim.
Ama insan bazen
Tutmak isterken bile bırakırmış.

Ben seni kaybetmedim gülüm,
Ben seni içime gömdüm.
Her gülüşünü,
Her sözünü,
Her hatıranı
Kalbimin en karanlık yerine koydum.

Şimdi geceler ağır geliyor bana.
Duvarlar bile senin adını biliyor.
Bir sigara yakıyorum bazen,
Dumanında yüzünü görüyorum.

Soruyorum kendime:
Sevmek mi suçtu,
Yoksa seni sevmek mi?

Ah be Karadeniz gözlüm…
Ben sana ömrümü verecek kadar sevdim.
Sen bana bir veda bile çok gördün.

Bir gün belki bir sokakta
Karşılaşırız seninle.
Sen gözlerini kaçırırsın,
Ben kalbimi.

Ama bil ki o gün bile
İçimde bir yer
Hâlâ seni sevecek.

Çünkü bazı aşklar bitmez gülüm…
Sadece insanın içinde
Sessiz bir mezara dönüşür.

Ve ben hâlâ o mezarın başında
Adını fısıldıyorum.

Ah be Karadeniz gözlüm…
Ben senden vazgeçtim belki,
Ama kalbim
Senden hiç vazgeçmedi.