Baktığım her yerde
gökyüzünde
soluduğum havada sen varsın
açtığım her sayfada
duyduğum türküde
yazdığım şiirde
Gözlerimden akan yaşta kaderim
Çoçukluğum acılara büründü
Yüreğimde yangın döndü isyana
Bulut olup Kırşehir’e ağlasam
Nazlı yari deli eder gözlerim
silahımız var bizimde
altın yaldızlı şiirlerde
kalemimiz var kurşun karası
bir ok gibi çarpar yüreğe
acı verir düşmana züllüme
korkuyorlar düşüncemizden
Körpecik mezeler
On beş yaşında ne gezer
Asılıyor kırkında ellisinde sahte babalar
Utanmak bilmiyor sana teklif edenler
Yaşı on beşinde denmez
Bilinmeyen umut
Yollar var dağ engeli
Çaylar var geçilmez selleri
Kuşun sıcaklığı
Soluk olsun istiyorum
Kafeste ötüşü
Bak gözlerimiz dolunca
Akıp gider gizli, gizli
Yaramda yara azınca
Deniz Hüseyin Yusuf’a
Ezilenler baş kaldırsın
Haziranda aşklar sıcar
Eylül gelir daldan uçar
Üzerine sular içer
Umut gelen baharadır
Böyle aşka varılır mı
Kanlı Maraş
Canlı canlı ekranlarda izlediğimiz caniler halen saldırganlıklarını olanca pervasızlığıyla sürdürdüler. Orada yapılan anma toplantısını içine sindiremeyenler bu anma toplantısını başarısız kılmak için çaba harcadılar. Deme ki geçmişle yüzleşme halen birilerini korkutmuş.
Bugün, kimi değerlerden ve birlikten söz edenler; o değerleri yok etmek için en saldırgan siyasi ideolojini uygulamaktan çekinmiyorlar.
Karınca var ağrı dağın gölgeler
Kafa tutar koca ağrı dağına
İnsan vardır her biri bir fil yutar
Düşürünce hiç acımaz ağına
Bir dünya ki hayat oltada yemdir
önce başı derken kıçı da açtı
İstanbullun sosyetesi burada
elini kolunu oyana buyana açtı
İstanbullun sosyetesi burada
sokaklarda ahlak arı devirdi




-
Yusuf Ter
-
Ali Turalı
-
Ali Turalı
Tüm YorumlarKIRBAÇLAMAK DÜNYAYI
İlk bakışta Yusuf Ter’in öyküsü bildik bir serüveni anlatıyor gibi; ücralardaki “bizim köy”lerden birinde doğmuş Ter, yoksulluk ailesiyle birlikte onu yaban ellere savurmuş, hasret, baskı, yoksulluk, çileler üstüne çile O’nu Düş ülkesinin ezgilerine vurmuş, oradan da duygul ...
DOST YUSUF
“Güzel insan Yusuf Ter’e”
Yıllardır hep doğru yazdığım için
Nedendir hep beni suçlarlar Yusuf
Düzenin hilesin sezdiğim için
İdama bizlerden başlarlar Yusuf
Şöyle düşünürüm olan çok acı
Tilkiye vermişler krallık tacı
Bu düzende meyve veren ağacı
DOSTUM YUSUF TER
1970 de Kozanlı’ nın, İmranlı Köyünde Dünyaya gelen Yusuf Ter, küçük yaşta babasının işi gereği İsviçre’nin Basel kentine gider. Bu göç esnasında eğitimini de İlkokul dördüncü sınıfta bırakır bir daha okula devam etmez. Fakat, İlkokulu bile bitiremeyen Yusuf Ter, boş durmaz, ...