Yusuf Ter Şiirleri - Şair Yusuf Ter

Kandır ey kızıl kandır
Arenaya çıkmış boğa
Ecel terleri döktürür bire
Mızrak değdi tene
Kesildi bir yerleri yine
Serdi göğsünü gere gere

Otuz iki yıl çağırırdım adını
Kitapları doldurmuşsun
Hani nerden gelir sesin
Bulamadım sen nerdesin

Yüzün yoktur yamacın yok

Benim ki yaramaz oğlum
Adını Cihan Ter koydum
Cihan Alptekin’den aldım
Adını Cihan Ter koydum

Yarından habersiz büyür

bir sevdadır bakan
bir gözdür onu ariyan
bir düştür onu benden uyandıran...


Yusuf Ter

Gezdi dolaştı da dünyayı aştı
Bak sakala sahtekarlık karıştı
Yalanlar sakalın içinden taştı
Bak sakala sahtekarlık karıştı

Kuran dedi hep okudu müritler

Ben Deliyim
Bir çoçuk ruhu taşır bedenim
Sanki o ben değilim...
Aldı götürdü beni benden
Alıkoydu filizlerime,
Dondurdu hücrelerimi adeta

Toprağa ekmek isterdim şiirleri
Tohum saçar gibi
Keseklerin arasına
*Tapanla üstünden geçerek
Keseklerini ezerdim
Kuşlar toplamasın diye nöbet beklerdim

Beni ben olarak hatırla
Beni gördüğün gözle

Elini yüzünü yıka suyla
Kurut saçlarını soluğumla

Bendeki deli kızın düşleri
Kara olur gördüklerim gecede
Hayra yorsan o devrilen taşları
Bu bendeki bilmem vardır nicede

Nerde nasıl beli değil gördüğüm

Bir başkadır benim memleketim

Çok farklı başkadır dünyanın hiçbir yerinde olmayan başkalılıklarla, başkadır memleketim.
Sorgu odasına götürülüyor sorgulanıyor içerde bir takım fermanlar, ezberlettiriliyor.
Ağır ceza mahkemesine getirilirken ağzından çirkin sözler dökülüyor tehdit tehditlere başlıyor, okullara resmi dairelere fatihin fermanını asınlar gençlere güzel örnek olurlar.
Demokratik haklar fikir özgürlüğü denince anlamıyor, padişah fermanı okununca 'bilseydim yapmazdım' diyor ve öldür türüyor. yine karşımıza eğitim çıkıyor çağdan uzak eğitim verirseniz çocuklara karşılaşacakları bunlardır ocaklarda örgütlenip kim Türk’e hakaret etti