Yusuf Şeker Şiirleri - Şair Yusuf Şeker

Gölgenin Ağıtı

Gölge...
Siyahken saçlar, döndü beyaza.
Adanmış ömür de yar diye diye.

İNSAN TOPRAĞIN ÜSTÜ İÇİN DEĞİL
ALTI İÇİN YAŞAMALI...

GÖNÜL

Kefenini seccade yap ibret almak için,

Gönül Dile Gelir, Susar Her Lisan

Demir şekil bulur usta düşünde,
Gönül dile gelir, susar her lisan.
Çelik, bir nağmeye dönüşür elinde,
Gönül dile gelir, susar her lisan.

GÖNÜL KERVANI

Ey gönül, devri âlemde sen neler çektin;
Sönmeyen ateşin yarası var, geçmiyor.
Kör talihinle nice nice dertler yüklettin;
Yıllardır yaralı omuz feryadı var bitmiyor.

Gönül

Gün vurup dağlara şafak atarken,
Buz tutar yüreği, susar o gönül.
Geceyi gündüze yaslı katarken,
Buz tutar yüreği susar o gönül.

Hakikat Yolu
Dünya geçicidir, gönül aldanma;
Hakikat bâkîdir, nefis sınanır.
Eğil Hakk önünde, kula yalvarma
Bir gönül yıkılırsa, arş sarsılır.

Hayat Irmağı

Gökyüzünde süslü bir gelin misin?
Bulut değse yüzüne, ağlar durursun.
Hayat ırmağısın her gün ufkumda,
Yıllarca sinemde çağlar durursun...

Gamlanma

Boşuna gamlanma, divane gönül,
Ölmeden ölürsün, kefen biçilmez.
Zemheri de vurur ayaz bedeni,
Yetim bir baharın suyu içilmez.

İnceden ince
Bir sır düştü gönül denen hâneye,
Aşkın ateşiyle yandı inceden ince.
Bir nefes erişti cân virâneye,
Kul oldum gittim inceden ince.

İncinmesin..
Herkes aynı anda yaşar,
Yıllar, aylar incinmesin.
İnsanoğlu düzlükte şaşar,
Yolsuz dağlar incinmesin.