Yusuf Şeker Şiirleri - Şair Yusuf Şeker

İnsanın

Baharı beklerken, ömrü kış olur,
Tutunacak dalı kalmaz insanın.
İhtiyarlık gelir, gençlik düş olur,

İstemem ki!
Ömür sermayesinin bittiği yerde,
Sensiz geçen bir gün, istemem ki!
Bülbülün seherde öttüğü yerde,
Sensiz açan bir gül, istemem ki!

Kader

Yıllardan geriye kalan birkaç anım,
Bir avuç umut, biraz da keder;
Geceye düştü o suskun yanım,
Sabaha varırmı bilmem ki kader.

Her gölge bir ışığın izini taşır,
Karanlık içimde bir umut arar.
Rüzgâr saçlarında baharı kaşır,
Karanlık içimde bir umut arar.

Göğsümde bir kuşun kanadı yaşar,

Gam Yükünü Aldı

Gam yükünü aldı,
Ay sulara düştü, gün dağdan aştı.
Dertler sıralandı, gam yükünü aldı.
İniş, yokuş derken, düzdе yol şaştı.

Bir Gün Anlarsın

Gün gelir ki bir gün pişman olursun,
Ömür geçip sağlık gittikten sonra.
Aynaya bakar da susar durursun,
Ömür bitip gençlik gittikten sonra.

Hasretin Rüzgarı

Baharı getirdin garip gönlüme.
Eğilsen de, doğrulsan da, düşsen de.
Diyar diyar dolaşıp da içime,
Sevda denen bu hasreti gömsen de.

Bir Garip Bu Âlemden Göçmüş İse

Öldüm şimdi, yar ağla san ne olur.
Bir garip, bu âlemden göçmüş ise.
Aşkın deryasına dal san boğulur.
Bir garip, bu âlemden göçmüş ise.

Gidiyorum...

Rüya denen bu dünyaya,
Geldim ama, gidiyorum.
Hayat boyu, her gün yaya,
Kaldım ama, gidiyorum.

Yıkılma Gönül
Çevirme yüzünü, bir sağa, bir sola.
Gönlünde vesvese kalmasın, gönül.
Ne garip dünyada, ne ukbâda ola,
Mâh yüze acı yel vurmasın, gönül.