Yusuf Şeker Şiirleri - Şair Yusuf Şeker

Âlemi Fânî

En güzel varlık olmak istersen,
İncinmesin senden âlemi fânî.
Dostun bağına girmek istersen,

Eylül'de esen bu serin yellerin
Anlamı yok şimdi, sen olmayınca.
Baharı süsleyen renkli güllerin
Anlamı yok şimdi, sen olmayınca.

Buz tutmuş yüce karlı dağların,

Arıyor gönül
Ne kadar gam varsa yıktı üstüme
Virane de huzur arıyor gönül
Bir çığ düştü bağda gülün üstüne
Ölmeden mezarım kazıyor gönül

Ayrılık

Ne hikmeti görür olduk, ne de ibreti,
Âlemin gam yükü olmuş ayrılık.
Gönlünde enkaz, hüznün şerbeti,

Gam Yükünü Aldı

Gam yükünü aldı,
Ay sulara düştü, gün dağdan aştı.
Dertler sıralandı, gam yükünü aldı.
İniş, yokuş derken, düzdе yol şaştı.

Bir Gün Anlarsın

Gün gelir ki bir gün pişman olursun,
Ömür geçip sağlık gittikten sonra.
Aynaya bakar da susar durursun,
Ömür bitip gençlik gittikten sonra.

Hasretin Rüzgarı

Baharı getirdin garip gönlüme.
Eğilsen de, doğrulsan da, düşsen de.
Diyar diyar dolaşıp da içime,
Sevda denen bu hasreti gömsen de.

Benliğini Ver Toprağa

Huzur ile aç gözünü,
Benliğini ser toprağa.
Esirgeme son sözünü,
Benliğini ver toprağa.

Bilesin...

Yaptığın yanına kâr kalır sanma,
Bir gün hesap gelir öne, bilesin.
Son nefeste pişman olursun amma,
Pişman olsan bile faydası yok, bilesin.

Bilmem...
Bir gonca idi, açmadan soldu.
Yeniden baharda açar mı bilmem.
Şu yaralı yüreğe kar attı durdu.
Yüreğin ateşi kaçar mı bilmem.