Yusuf Şeker Şiirleri - Şair Yusuf Şeker

Sabrın Ateşi

Kaşırsan yarayı, Kemal’e ermez,
Sönmez ateş, alev alır yanarsa.
Derya olur yaşın, yar yüzün gülmez,

Dostların

Gökde, bir yıldız misali,
Tek tek kayar dostların.
Gün görmemiş, yorgun hali,
Hercümerç ister dostların.

Dünya'da Gördüm

Ne ararsan bulunur, şu çirkef dünyada,
Cahille oturup kalkanı gördüm.
Cennete varılmaz amelsiz rüyada,
Uykuda oruç tutup, hacı olanı gördüm.

En güzel varlıktır, tanı insanı...
Ar edip dünyada sırrını tutan.
En güzel varlıktır, tanı insanı,
Çilekeş olup da ağılar yutan.
En güzel varlıktır, tanı insanı...

Ey deli gönül,
Yorulmam deme, ey deli gönül.
Bir gün gelir felek seni de yorar.

Gam Yükünü Aldı

Gam yükünü aldı,
Ay sulara düştü, gün dağdan aştı.
Dertler sıralandı, gam yükünü aldı.
İniş, yokuş derken, düzdе yol şaştı.

Bir Gün Anlarsın

Gün gelir ki bir gün pişman olursun,
Ömür geçip sağlık gittikten sonra.
Aynaya bakar da susar durursun,
Ömür bitip gençlik gittikten sonra.

Hasretin Rüzgarı

Baharı getirdin garip gönlüme.
Eğilsen de, doğrulsan da, düşsen de.
Diyar diyar dolaşıp da içime,
Sevda denen bu hasreti gömsen de.

Bir Garip Bu Âlemden Göçmüş İse

Öldüm şimdi, yar ağla san ne olur.
Bir garip, bu âlemden göçmüş ise.
Aşkın deryasına dal san boğulur.
Bir garip, bu âlemden göçmüş ise.

Göçmüş Garibim

Bir insan gördüm, yerde yatıyor,
Küsmüş dünyasına, göçmüş garibim.
Dalmış rüyasına, gözler bakmıyor,
Ruh bedenden çıkmış, uçmuş garibim.