Yusuf Şeker Şiirleri - Şair Yusuf Şeker

Şaşa Kalırsın

Derin olur deryan, suyu ısınmaz.
Gün dolanır batmaya, dara kalırsın.
Yüce dağlar, karlı iken aşılmaz;

Seherde Vuslat

Küller içinde yanan ateşim,
Bir seher vakti sönmez mi, gönül?
Hasretinle savrulan son nefesime,
Bir bahar yeli değmez mi, gönül?

Sen Kimsin?

Kuruttun gülleri, bağı çöl ettin,
Soruyorsun şimdi: "Sen kimsin?" diye.
Ağarttın saçımı, yaşı göl ettin,
Soruyorsun şimdi: "Sen kimsin?" diye.

Bir Garip Gördüm

Gönüller hüzünlü, dertler perişan,
Kaderine küsen bir garip gördüm.
Bir çocuk özlemi yakmış içini,

Sessiz Büyüyen Hakikat

Aldanma bir insanın şöhretine,
Parıltı geçicidir, söner gecede.
Bak kalbin terazisi erdemine,

Yen korkuyu şu şitanın sonunda,
Bir boşluktan sızıp çıkmak istersen,
Ayan olur bu gecenin sonunda,

Tanır Gönül

Yaralıya derdin sorma,
Dertli efkarlanır gönül.
Karanlıkta gölge olma,
Yar gölgeni tanır gönül.

Yorgun Bir Ömür

Mezarlıktan farkım kalmadı şimdi,
Yoruldu bedenim, yük taşıyamam.
Gençlikte hayaller bir başkaydı,
Yoruldum, yorgunum, yük taşıyamam.

Ucuz Pazarda İnsanlık

Şu devri âlemi seyran ederken
Gençlik ucuz bir pazarda yer aldı.
Sermaye bir kefenlik tabut yapmazken
Sardı toprak, son mıh kapak da kaldı.

UNUTMA

Nedir bu sitemin, nedir bu nazın?
Nazlı gül de gül açmaz, unutma.
Ömür bir gecenin, ölüm sabahın;
Gül sabahı, şita da açmaz, unutma.