Yusuf Şeker Şiirleri - Şair Yusuf Şeker

Yusuf Gönüllü Olmak İstersen

İnsanların hatasını af gerek,
Yusuf gönüllü olmak istersen.
Batan dikene katlanmak gerek,

Bir Şehrin Duası
Nice evliyayı, nice insanı
Bağrına almış, sarmış İstanbul.
Dualar sinmiş öz imanına,
Sessizce akan bir zamandır İstanbul.

Zaman Dolduğunda

Ecel izim sürüp dolanıp durma,
Zaman dolduğunda kendim gelirim.
Benliği bırakıp nefsime sorma,

Yorgun Gönül

Gece, bir başka giyer siyahı.
Ruh yorgun gönül, ten yorgun.
Yıldızlar sönük bekler sabahı.
Ay yorgun gönül, tan yorgun.

Nazur

Varlığın aynası yokluk olunca,
Ay, karanlık geceye nazur oluyor.
Yıldız mum misali sönük yanınca,
Ay, karanlık geceye nazur oluyor.

Kul Olduk...

Kaybolur cevherler, özü bulunmaz.
Hak yolunda yalan söze kul olduk.
Aşkla yola giden garip yorulmaz.
Hak yolunda nesli bozuk kul olduk.

Levh-i Sırra Yazılan
Evren yaratılmadan kader yazıldı,
Kalemin ucu değdi o Levh-i Sırra.
Bir damla idim ben, deryaya vardım;
Kalemin ucu değdi o Levh-i Sırra.

Kış geldi, gönül baharı bekleme
Çiçeksin, her derde deva açarsın.
Yüreğine umutsuz dertler ekleme,
Sen kar çiçeği gibi karda açarsın.

Yüreğine zemheride karlar yağsa da,

Sen Kimsin?

Kuruttun gülleri, bağı çöl ettin,
Soruyorsun şimdi: "Sen kimsin?" diye.
Ağarttın saçımı, yaşı göl ettin,
Soruyorsun şimdi: "Sen kimsin?" diye.

Bir Garip Gördüm

Gönüller hüzünlü, dertler perişan,
Kaderine küsen bir garip gördüm.
Bir çocuk özlemi yakmış içini,