Yusuf Şeker Şiirleri - Şair Yusuf Şeker

Yusuf Gönüllü Olmak İstersen

İnsanların hatasını af gerek,
Yusuf gönüllü olmak istersen.
Batan dikene katlanmak gerek,

Bir Şehrin Duası
Nice evliyayı, nice insanı
Bağrına almış, sarmış İstanbul.
Dualar sinmiş öz imanına,
Sessizce akan bir zamandır İstanbul.

Yorgun Gönül

Gece, bir başka giyer siyahı.
Ruh yorgun gönül, ten yorgun.
Yıldızlar sönük bekler sabahı.
Ay yorgun gönül, tan yorgun.

Sen Kimsin?

Kuruttun gülleri, bağı çöl ettin,
Soruyorsun şimdi: "Sen kimsin?" diye.
Ağarttın saçımı, yaşı göl ettin,
Soruyorsun şimdi: "Sen kimsin?" diye.

Bir Garip Gördüm

Gönüller hüzünlü, dertler perişan,
Kaderine küsen bir garip gördüm.
Bir çocuk özlemi yakmış içini,

Sessiz Büyüyen Hakikat

Aldanma bir insanın şöhretine,
Parıltı geçicidir, söner gecede.
Bak kalbin terazisi erdemine,

Yen korkuyu şu şitanın sonunda,
Bir boşluktan sızıp çıkmak istersen,
Ayan olur bu gecenin sonunda,

Bir Gemi Misali

Bir fırtına kopup güllerin yele,
Savrulup giderken bakarsın gönül.
Yaprağın sararıp düşerken yere,

Bir Gün

Hak ile hakikati arayan gönül,
Doğruyu gözlerin görmez mi bir gün?
Derdi sırta sarıp taşıyan gönül,
Şu aşk denen sırra ermez mi bir gün?

Ne ağası kalmış, ne de beyleri,
Viraneye dönmüş, bizim ellerde.
Taş üstünde taş yok, yıkık evleri,
Baykuş sahiplenmiş, bizim ellerde.