Yürek Mahpusu Şiiri - Yeliz Korkutan

Bir mahpushane duvarları gibi yosun tutmuşum,
Karanlık hücrelerde unutulmuş bir hatırayım.
Zamanın tozları kaplamış kalbimi,
Sessizlik hüküm sürüyor artık içimde.
Umudun kilidi kırılmış kapımda,
Gölgeler hüküm sürüyor şimdi bende.
Dört duvar arasındayım, bitmez bu çile,
Ölüyor zaman, ömrümün son izinde.
Geceler umutsuz, günler karanlık,
İçimde bir ses bir yankı,
Söylüyor adını, kalbimdeki yanık.
Kalbimdeki yangın sönmüyor artık;
Yalnızlığımın içinde hep harabım,
Kendi sessizliğimde boğulduğum son kuyuymuş bu viran gönül.