Zehra Balsatar Şiirleri - Şair Zehra Bal ...

Gölgelerle dolu bir dünya
Koyunların kurt, kurtların koyun
Kurtların uysal, koyunların savaşçıya
Dönüştüğü bu zamanda
Duyduğun hiçbir şeye inanma

Ruhum hiç böyle çaresiz kıvranmamıştı.
Bir yandan son sürat sana doğru uçarken
Bir yandan yuvarlanıp yaralar almamıştı
Derin bir uçurumda kırgın, yetim kalmıştı
Talihsiz bir rüyaya, hayallerle dalmıştı.
Mutluluğa dair izleri resimde aramıştı...

Anneye şiir yazılamaz ki
O bir varoluş meselesidir
Bir kaç ay karnında, bir kaç yıl göğsünde
Bir ömür yüreğinde taşır yavrusunu
Annenin kalbi şiirden de şiir,
Evladım dediği şirinden de şirindir.

Son kez adımız yazılı yanyana
Bir özrün çığlığında
Vazgecemeyecek kadar sevip
Affedemeyeceği kadar kırıldığında
Tıpkı ruhlarımız gibi kaldık arafta...

Hiçbir ihtimalde yoktun,
Ama en derin aklımdaydın.
Güneş battı gözlerimde,
Oysa seni her batışta
Yeniden yaktım içimde.

Yüzün hayli yorgun
Tokadını yemiş sanki yılların
Bilirim her kırışığında
Kaç gözyaşı sakladığını
Bitmek bilmez gece saçında
Kaç yıldız taşıdığını

Ya bu acı bana büyük
Ya da ben çok küçük...
Ve sen...
Fotoğrafı kitabımda
İsmi kalbimde
Varlığı hayatımda ayraç olan

kaç hoşçakal dedim de
veda edemedim sana
çok kez boynuna sarılıp
kokunu çekmek istedim
durdum öylece
her defasında yalnız olmak

Ben isterdim ki evimin manzarası
Bir sen olasın, bir de gözünün karası
Ufuklar kıskansın her bakışımızı,
Zamana söz geçirelim sessiz ve yavaş

İsterdim ki yüreğimde her gün

Bir deftere sığmaz elbet
Ne yaşananlar ne yaşanacaklar...
Sadece işlerini taşır
Kişilerin işlerini...
Derin yaralara tuz basar
Küllerinden yeniden doğar insan