*ARTIK SENİ UNUTTUM
Unuttum.
Gülüşündeki çakallığı unuttum.
"Sonsuza kadar" dediğin yalanı unuttum.
Giderken arkanı dönmeden yürüyüşünü unuttum.__
__Adını anmıyorum.
Çünkü adın dilime sürgün.
Anarsam, bütün duvarlarım yıkılır diye korkuyorum.
Anarsam, yine ben kaybederim.__
__Etrafıma "iyiyim" diyorum.
Sorsalar "kimdi" diye
"hatırlamıyorum" diyorum.
Kimse bilmiyor,
geceleri kimle boğuştuğumu.__
__Telefonumda numaran yok artık.
Fotoğrafların çöpte.
Ama kafamın içinde
her gün aynı sahne oynuyor.__
__Unutmak bu değilmiş meğer.
Unutmak, silmektir.
Ben silemedim.
Sadece üstünü beyaza boyadım.
Ve her gün o beyazın altından kan sızıyor.__
__Çünkü aslını sorsalar...
içimden atamıyorum.
Atamıyorum çünkü sen gitmedin.
Sen içime taşındın.
Eşyalarımı topladım,
sen kalbin kiracısı olarak kaldın.__
__Bana "güçlüsün" diyorlar.
Evet güçlüyüm.
Çünkü her gün seni hatırlayıp
unutuyormuş gibi yaşamayı öğrendim.__
__Artık seni unuttum...
Adını anmıyorum.
Aslını sorsalar içimden atamıyorum.
🖋️💙💙 YK
Kayıt Tarihi : 6.07.2026 08:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!