Ben beddua etmesini bilmem,
Paramparça olmuş bir kalbim var...
Nasıl beddua edeyim kalbimin tek sahibine?
Şimdi söyle, kimin intikamını aldın bende?
Bu kadar acımasız olabildin...
Seni sevdiğimi bile bile, hep bir köşe parçaladın beni.
Beni cayır cayır yaktın aşk ateşinde,
Hiç umurunda olmadım bir gün bile.
Yüreğin hiç mi acımadı, geceleri başını yastığa koyarken?
Söyle bakalım neyin intikamını aldın bende ki?
Savaşın ortasında bıraktın yalnız başına...
En ağır bedeli ödeten bana,
Vicdanın rahat mı şimdi gözyaşlarımı kana bulamakla?
Ben ise seni öyle çok sevdim ki,
Öyle ilmek ilmek işledim ki yüreğime...
Seni, yürek yazan kalemimin mısralarında yazdım;
Satır satır, her köşesinde hep sen vardın.
Şimdi o satırlarda sadece acım kaldı.
Hayata küstürülmüş,
Sessizliği içinde yaşayan eserinim şimdi ben.
Dilim sustu,
Kalemim yazar oldu.
🖋️💙💙 YK
Kayıt Tarihi : 21.07.2026 03:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!