*_Bazen en uçsuz bucaksız yerlerdeyim
içime sığdıramadığım hüzün,
yaralar içindeyim.__
__Kimseye anlatamadığım sızı,
dilimin ucunda kırılan cümle.
İnatla, dimdik duruşumda.__
__Kağıda dökülmeyen her kelimem
yüreğimde bir mürekkep lekesi.
Ve ben... yine susarak büyüyorum.__
__İçimde kalan acılar bana çok şey öğretti.
Nasıl tek başıma ayağa kalkılır,
nasıl kanayarak susulur, onu öğretti.__
__Anlatamadığım çok şey var.
Saramadığım yaralarım var.
Gözyaşlarım bile şahit oldu hayatıma.__
__Şimdi daha tehlikeliyim.
Çünkü acımın adını ezberledim.
Ve sessizliğim... canımdan bile gür...
🖋️💙💙 Yk
Yeliz korkutan
Kayıt Tarihi : 3.07.2026 23:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!