Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GÜNÜN YÜKÜ
Gün, omuzlarıma çöken bir dağ gibi,
Akşamı sıyırdıkça içimde sızı kalır.
Biriktirdiğim ne varsa omuz başımda,
Sanki yılların borcu bir bir yazılır.

GURBET BAKIŞLARIN
Yine hüzün çöktü gönlümün sahasına,
Seni gördüm, gözlerin uzak ve dargın,
Bir selamı bile esirgedin benden,
Sustum, bu hâlime söz de yetmedi.

GURBET GÖZLÜ ÖZLEM
Özlemek düşer bazen insanın içine,
Sessizce büyür bir sızı gibi,
Gözleri uzaklara dalar da
Kalbi geri dönemeyen bir yolcu olur…

GURBETİN YÜKÜ
Gurbet elde kaldı gönlüm darda,
Akşamlar üstüme çöker ağır ağır.
Derman diye düştüm yollar ardına,
Dertlerim omzumda bir yük olarak.

GURBET-İ ÖMÜR
Geçip giden zamanın yolcusuyum şimdi,
Her durakta biraz daha eksildi içim.
Dün dediğim ne varsa savruldu sessizce,
Hatıralar kaldı yalnızlığıma yoldaş diye.

GÜLÜŞÜNDE TUTULAN AY
Ay tutulur gülüşünü gördüğüm zaman,
Gökyüzü eğilir, geceye kapanır.
Yüzün saklanır bulutların ince yerinde,
Bakışım eksilir senden.

GÜNÜN SON IŞIĞI
Yaprakların sessizliğine indi akşam,
Gün, tacını ufka bıraktı.
Güneş, ufkun avucunda erirken,
Rüzgâr topladı gönlümün yalnızlığını.

GÜZ
Ve güz geldi tüm hüznüyle
Dünya güneşli günleri yitiriyor usul usul.
İnsanın içini ürperten telaşlı bir seferi var bulutların
Göğün maviliğinde bulutlar hazırlanıyor
Yağmur ha yağdı yağacak

GÜZEL OKULUM
Bir okul var ki duvarları bilgiden,
Koridorlarında umut yankılanır.
Bir öğretmen var; sesiyle yol çizer,
Bir öğrencinin yüreğine ışık yakar.

GÜZ GÜLLERİ
Seni gördüğüm zaman
Şiirler söylenir içimde
Güz güller açılır
Elimde değil gözlerim arar seni