Güşüşünde Tutulan Ay Şiiri - Yücel Özkü

GÜLÜŞÜNDE TUTULAN AY
Ay tutulur gülüşünü gördüğüm zaman,
Gökyüzü eğilir, geceye kapanır.
Yüzün saklanır bulutların ince yerinde,
Bakışım eksilir senden.

Bir yanım susar, bir yanım taşar,
Adını geçirdikçe çoğalır yalnızlığım.
Yanlış zamanın doğru yarası gibisin,
Dokunamam; ellerim yetmez kendime.

Günü gelir, sustuklarını hatırlarsın,
Kırık cümlelerin yankısı düşer içine.
Anlarım, en çok susan yerimden vurulmuşum.
Yanarsın, dayanamazsın.

Dermansız kalır dizelerim,
Sözlerim çöker.
Düştüğüm yer adının kenarıdır,
Eksilirim senden.

YÜCEL ÖZKÜ
28 Haziran 2026/23:50