Günün Yükü Şiiri - Yücel Özkü

GÜNÜN YÜKÜ
Gün, omuzlarıma çöken bir dağ gibi,
Akşamı sıyırdıkça içimde sızı kalır.
Biriktirdiğim ne varsa omuz başımda,
Sanki yılların borcu bir bir yazılır.

Güneş inerken içime bir sessizlik çöker,
Ne sözüm kalır, ne anlatacak hâlim.
Zamanın avuçları serttir bilirim,
Yine de incinir durmadan kalbim.

Adımlarım gecenin eşiğinde duraksar,
Her biri bir hatıranın izine basar.
Yorulmak değil bu, başka bir şey,
İçimde ağır ağır solan bir bahar.

Ve ben,
Her akşam biraz daha eksilerek
Sabaha varırım, susarak.

Yücel ÖZKÜ
26 Nisan 2026/19:48