Gurbet-i Ömür Şiiri - Yücel Özkü

GURBET-İ ÖMÜR
Geçip giden zamanın yolcusuyum şimdi,
Her durakta biraz daha eksildi içim.
Dün dediğim ne varsa savruldu sessizce,
Hatıralar kaldı yalnızlığıma yoldaş diye.

Bir vakit umut kokardı sabah rüzgârı,
Gözlerin değince gülerdi içimin baharı.
Şimdi ne o eski ses var ne çocuk yılları,
Takvimlerde küllenmiş yarım bir hatırayım.

Yollar uzun, geceler kırık bir şarkıdır,
İnsan bazen kendi ömrüne bile yabancıdır.
Sevda dediğin şey biraz hüzün, biraz acıdır,
Kalpte büyüyen sessiz bir vedadır.

Yine de yürürüm zamana inat ederek,
Adını içimde bir dua gibi büyüterek.
Çünkü bazı aşklar ölmez tükenerek,
Sadece derinleşir insanı tüketerek.

Yücel ÖZKÜ
13 Mayıs 2026/00:05