Yoldaş Güneş Şiirleri - Şair Yoldaş Güneş

GÜNEŞE YAZILMIŞ İSİMLER
bir tren kalkıyor içimden
peronlarında eski sevdaların gölgeleri…
bir mendil sallanıyor uzaktan,
beyaz değil artık — biraz küf kokulu, biraz hatıra.
zaman dediğin ne ki sevgilim,

Gurbetin Dumanı



Dağların gölgesinde büyüdük biz,

Hatırlamanın Bedeli



Duvar

İçimdeki Işık

Bazen susar dünya…
Her köşe başı yorulur,
Her kalp biraz daha ağırlaşır.
Ama bilirsin,

İçimizdeki



Ellerimiz toprağın kanını taşırken

KABURGALARIN ARASINDAKİ SİREN

Bir siren çalıyor içimde
adı konmamış bir akşamın ortasında.
Kalbim, göğsüme sığmayan
yasadışı bir bildiridir şimdi—

Kadim Bir Gelecek



Biz bir yolduk,

Kalbinle Ya Da Hiç

Çarpıntısız bir yürek olur mu

Geceye bu kadar yaslanmışken,

Karanlığın İçinden Yükselen

Bir gün,
Taşın suskunluğu çatlarken anladım:
İnsan, kendi gölgesinde bile
Bir ülke büyütebilir.

Karanlıkta Bekleyen

Dağların ardında bekler bir ses,

Kimsesiz bir çığlık gibi,