Kalbinle Ya Da Hiç Şiiri - Yoldaş Güneş

Kalbinle Ya Da Hiç

Çarpıntısız bir yürek olur mu

Geceye bu kadar yaslanmışken,

Sokak lambaları bile

Yorgunluğunu saklayamazken…

Zaman, dakikasını şaşırmış bir saat gibi

İlerler içimizde,

Her saniye bir başka kaybın adını fısıldar

Kulaklarımızın en kırılgan yerine.

Betonun çatlaklarından sızan ışık

Bize hâlâ yaşadığımızı hatırlatır,

Ekmek bölünür, umut çoğalır,

Ellerimiz nasırlı

Ama kalbimiz açık yaraya benzer.

Bir sevda geçer aramızdan,7

Sessiz, yaralı, inatçı…

Olur mu dersin,

Bu kadar acıdan sonra

İnsan hâlâ sevebilir mi?

Rüzgâr, eski bir şarkıyı taşır

Mahalle aralarına,

Bir kahve kokusu,

Bir yarım cümle

Yıkar içimizi.

Ve biz,

Hayata dişimizi sıkarak konuşuruz,

Doğru bildiğimizi savunarak,

Kırılmayı göze alarak,

Çünkü başka türlü

İnsan kalınmaz bu dünyada.

Çarpıntısız olmaz bu yürüyüş,

Ne sevda,

Ne umut,

Ne kavga…

Sonunda anlarız:

Ya kalbinle yaşarsın,

Ya hiç yaşamamış sayılırsın.