Gurbetin Dumanı Şiiri - Yoldaş Güneş

Gurbetin Dumanı

Dağların gölgesinde büyüdük biz,

Toprağın ekmeğini ellerimizle yoğurduk.

Kahverengi toprak, kara taş

Ve yüzümüzde rüzgârın şarkısı…

Gurbet kapımı çaldı bir sabah,

Elimde yalnızca anamın duası,

Sazımda yitik bir türkü,

Ve içimde bin yıllık bir hasret.

Dicle’nin sesi kulağımda hâlâ,

Zazaca söylenen ninniler,

Kürt kadınlarının kırmızı eşarbı

Ve derin bakışlı çocuklar…

Şimdi uzak şehirlerin gri sokaklarında,

Her adımda bir anı, bir yitik yüz,

Ve her gece içimde büyüyen hüzün,

Gurbetin dumanı gibi sarmalıyor beni.

Ama dağlarımı unutmam,

Toprak benim canımda,

Ve yitik türküleri söylemeye devam ederim,

Sazım elimde, yüreğim direnişte…