Gözlerin Kadar Gerçek Şiiri - Yoldaş Güneş

Gözlerin Kadar Gerçek

Geceyi yırtan bir ses gibi geldin
Kanıma dokunan o uzak çağrı
Ben zincirlerimle uyurken
Sen, adını unutan bir özgürlüğün
Yarasına dönüşüyordun

Aşk mıydı bu
Yoksa kanın içinden parlayan
Kıyametin ilk kıvılcımı mı
Bilmiyorum
Ama gözlerin
Romalıların mühürlediği kapıların
Ardında saklanan bir yangındı

Ben arenada ölüp duran
Binlerce adamın gölgesiydim
Sen, göğsüme dayanırken
Yeryüzü ağırdı
Acı ağırdı
Ama sanki bütün savaş
Tek bir nefesin ucunda
Hafifliyordu

Biz böyle sevdik
Bir kölenin gecesiyle
Bir kadının sabrını birbirine dokutup
Aynı göğün altına yatırdık umutlarımızı
Kimse bilmedi
İki suskun kalbin
Bir imparatorluktan daha gür
Çarpabileceğini

Ve yine de
Biliyorum
Bir gün bir mızrak iner göğsüme
Kanımı toprağa sürer ellerini
Ama sen
Küllerin içinden
Yeniden doğrulacak bir şiir gibi
Kalacaksın içimde

Çünkü aşk
Bazen bir özgürlük çığlığıdır
Bazen de
Yenilse bile
Yenilmemiş bir adamın
Son bakışıdır.