Kara toprak, kızıl yürek
Adalet ister bu halk, yürek yürek
Kara toprak, kızıl yürek
Düşmeyiz boyun eğmeye, tek tek
Karlı Ufukların Şarkısı
Sisli nehirler akıyor,
Tahta köprüler altında gölgeler uzuyor.
Çamurla karışmış ayak izleri,
Geçmişin sessiz ağıtını taşıyor.
Kederle Yoğrulmuş Eller
Ferhat gibi açtık yolları gece karanlığında,
Sokaklar bizimle titredi sessizliğin içinde,
Her taşın ardında ihanet fısıldıyordu,
Her köşede umut kırıkları seriliydi.
KİLİT KİMDE?
Kapıyı kapattılar
demir döndü, ses yaptı
ama bilmediler:
kilit çoktan içimizde kırılmıştı.
Kırık Sokaklar
Bir adımda düşerim belki,
öğrenemem göğsümdeki haritayı.
Adım korkuya çıkar
gecenin en dar sokağında.
Eğer sesim kesilirse,
Küllerimden
Karanlık üstüme çöktükçe
İçimde sır gibi sakladığım ışık büyüdü.
Yıkıldım, dağıldım,
Ama her düşüşümden
Kül ve Yemin
Bir ülke yürür içimden
dağları yırtık, nehirleri suskun
çocukların cebinde yarım ekmek
yarım umut
Kurşun Ve Ezgi
Toprak uyanır sabahın paslı sesinde,
Bir çekiç düşer, yankısı dağlara vurur.
Bir işçi terinden gök kurulur yeniden,
Kurşun seslerinden gelen,ezgiyle doğar devrim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!