Karlı Ufukların Şarkısı Şiiri - Yoldaş G ...

Karlı Ufukların Şarkısı

Sisli nehirler akıyor,
Tahta köprüler altında gölgeler uzuyor.
Çamurla karışmış ayak izleri,
Geçmişin sessiz ağıtını taşıyor.

Dumanlı bacaların gölgesinde,
Bir kadının gözlerinde titrek umut parlıyor.
Soğuk sokaklar, taş duvarlar arasında,
Hayatın ağırlığı ve direnci dans ediyor.

Karlı tarlalarda yalnız bir at yürür,
Her adımında gecenin sessizliğini böler.
Ve buzlu rüzgarın içinde,
Ruhun derinliklerinde bir ışık yanar.

Şehirlerin taş duvarları hüzünle örülmüş,
Ama halkın kahkahasında cesaret saklı.
Fırınların sıcaklığı kadar küçük,
Ve geniş bir ufkun mavisi kadar derin.

Akşam güneşi, kırmızı ve solgun,
Kırık çatılı evlerin üzerinden süzülür.
Ve her düşen kar tanesi,
Toprağın emeğini kutsar gibi iner.

Uyan, ey yürek,
Soğuk akşamlar seni durduramaz.
Her adımda umut taşı,
Ve her nefeste sevdayı hisset.

Gökyüzü kadar geniş ve
Sonsuz karlı ufuklarda,
Rüzgarla birlikte akan bir şarkı var,
İçinde acı, neşe ve direnci fısıldayan.

Ve unutma, ey yürek,
Karanlık ne kadar derinse,
Işık da o kadar sessiz ama güçlüdür.
Her düşüş, her kırık taş,
Sana hayatın sırrını fısıldar:
Direnç, acının içinde doğar,
Ve umut, en soğuk karlarda bile yeşerir.