Bir sabah sessizce çeksem kapıyı,
şehrin öte yüzüne doğru yürüsem.
Cebimde biriken bütün isimleri
yol boyunca birer birer düşürsem.
Ne bir ses “Dön!” diye çağırsa
ne bir yol geriye uzansa.
İçimde düğümlenen ne varsa
rüzgârla çözülüp dağılsa.
Kendi adımı unutup
yepyeni biri olsam…
Çıksam bu yorgun kabuğumdan,
beni tanımayan bir sabaha uyansam.
Ne geçmiş dokunsa bana
ne yarın kapımı çalsa.
Ardımda kalsa dünden ne varsa,
dünya dönmeye
yeniden başlasa.
Varsın arasın beni eski takvimler;
tarihsiz bir gün olup kaybolsam.
Omzumda uyuyan yorgun mevsimleri
ilk yağmurun damlalarına bıraksam.
Ne aynalar yüzümü hatırlasa
ne sokaklar adımı fısıldasa.
Gün ışığı yüzüme değse,
içimde taze bir gülümseme doğsa.
Bir kuş geçse göğün içinden,
kanadında uzağın sesi…
Ben de peşine takılıp gitsem,
unutsam dönüş adresimi.
Kendi adımı unutup
yepyeni biri olsam.
Dünden kalan bütün kapıları kapatıp
beni tanımayan
bir sabaha uyansam…
Kayıt Tarihi : 6.08.2026 13:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bazen insan, bulunduğu yerden değil; yıllardır taşıdığı yüklerden uzaklaşmak ister. Geçmişin isimlerini, yorgunluklarını, kırgınlıklarını geride bırakıp kendini tanımayan bir sabaha uyanmayı düşler. Ne aynaların yüzünü hatırladığı ne sokakların adını bildiği bir yerde, hayatına yeniden başlayabilmek ister. “Yepyeni Biri”, kaçıp gitmenin değil; insanın kendi içinde yeniden doğma arzusunun şiiridir. Şiirdeki kapı, geride bırakılan hayatı; sabah, yeni bir başlangıcı; kuş ise özgürlüğü ve dönüş adresini unutma cesaretini simgeler. Çünkü insan, geçmişini bütünüyle silemese de onun kendisinde bıraktığı yorgun kişiden sıyrılmak isteyebilir. Bazen yeni bir hayata başlamanın ilk adımı, eski hâline veda edebilmektir. Bu şiir, YouTube’daki @sözübenden kanalımda aynı adla yayımlanan “Yepyeni Biri” adlı şarkımın sözlerinden oluşmaktadır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!