Dost,
yalnızca yanında duran değildir.
Kalabalıkta omzuna dokunan çok olur;
insanı,
sustuğu yerden anlayan az.
Gerçek dost,
sen anlatmadan içindeki sızıyı duyar.
Sözünü kesmez,
yarana hüküm vermez,
seni kendi doğrularına zorlamadan dinler.
Çünkü dostluk,
aynı yolda yürümekten fazlasıdır:
yorulduğunda adımını sana uydurmak,
yol daraldığında sana yer açmak,
sesin kısıldığında
suskunluğuna kulak vermektir.
Bir cümleyle de gelir,
uzun bir sessizlikle de.
Ama insana hep aynı şeyi söyler:
Buradayım.
Seni duyuyorum.
Seni değiştirmeden,
olduğun hâlinle anlıyorum.
Kayıt Tarihi : 30.07.2026 13:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiir, küçücük bir canlının karşısında eğilen büyük bir filin görüntüsünden doğdu. Görselde güç değil, anlayış öne çıkıyordu. Çünkü dostluk; üstün gelmek, çok konuşmak ya da sürekli yanında görünmek değildir. Asıl dost, insanın sustuğu yerde ne demek istediğini anlayan, yorulduğunda hızını ona göre ayarlayan kişidir. “Adımını Sana Uyduran”, insanı değiştirmeden kabul eden ve sessizliğine bile kulak veren gerçek dostlara yazıldı.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!