Yaren Atalar Şiirleri - Şair Yaren Atalar

Ah Yar Ah beeee
Bak işte tam şuradasın,
Beynimin ana damarına mıh gibi bağlısın.
Sensiz nefes alsam, ciğerime batarsın.

Ey gidişiyle içimde bir boşluk açan yar,
Ah be Yar

Giderken yanına benden ne kadar aldın ne kadar tükettin ki beni
senden sonra bu kadar eksik kaldım.
Sanki evden çıkarken

Bu kadar zormuydu imkansizmiydi beni mutlu etmek çok şey mi istedim biraz tebessüm biraz emek verdiğin bir parça ekmek onuda mı çok gördün bana, gönül sarayımi ayaklarina altına serdim üstüne basıp gectinde gık demedim kapısı açık kalbime dönüp bakmadın istediğim bir eywallahin vardı onuda mı çok gördün bana , şimdi arada bir hayat hikayemi bilenler nasıl ayaktasın nasıl bukadar güçlüsün diye soruyor bilmiyorlar ki yaren içten içe yanıyor her gece karanlık dan aydınlığa ömrüm isyanla bitiyor , uyumamı damı çok gördün bana , elbet kıyamet kopacak ve mahşer kurulacak herkes birbirinden hesap soracak o adil günde zalimliğini herkes duyacak cennetimide mı çok gördün bana

Ah yar , Öyle bir gittin ki , gökyüzünde uçan ürkek kuşlar, kanatları ile taşıdı cenazeni , bulutlar gözyaşları ile izledi halimi , gökkuşağı bir mendil gibi ağıtlar yaktı , yer gök sanki kana bulandı , 7 kat sema sessizce haykirdi ,gökkubbe felaketle naralar attı , Ahlar feryatlar gökyüzüne sığmadı, ve ben , yok oldum , kayboldum , darmadağın oldum Yar, darmadağın

Ah Yar Ah bee

Sensizliğe gömülsün sokaklar.
Adımların kumu yararken
içimde göçük vermiş bir dağ kabarsın,
taşları yerinden oynasın,

DEMİR DAĞ SUSMUŞTU

Demir Dağ susmuştu; susan taş değil,
Gece yurda çökmüştü; örtülen gök değil.
Köz, külün altındaydı; sönen ocak değil,
Bir çağ nefes tutmuştu; görülen düş değil.

Dinle Zalim Dinle
Bir Kere dur ve Dinle

Şehrin bütün ışıkları üstüme sönsün
ama bu kararma olmasın sadece,
her ampul içindeki kızıl damarıyla birlikte

Dinle zalim, dinle
bu sözler sana,
gecenin en koyu yerinde yankılanan
isimsiz bir çığlığın kırık harfleriyle yazıldı.

Sen gittikten sonra

Dinle zalim, dinle
Geç otur karşıma ve beni dinle
Bir insan nasıl olur da kendi yokluğunu bir başkasında bu kadar derin hisseder,
hangi eksiklik içini bu kadar genişletir de kendini orada kaybeder,
ben hangi bakışına inanıp da kendimi sende bütün sandım,
hangi suskunluğunu sevda bildim de bu kadar yarım kaldım.

Ey yar, bugün benim doğum günüm,
Çile ile geçen yıllar var omzum da tasiyamayip altında ezildiğim ,
Bir kez doğdum ama bin kez öldüm be ben gülüm
Sevgisiz ,şefkatsiz yaşlandım, yalnızlığımın ıssızlığın da...
Ah be Yar
Kimse hatırlamaz doğduğum günü,