Dinle Zalim Şiiri - Yaren Atalar

Dinle Zalim Dinle
Bir Kere dur ve Dinle

Şehrin bütün ışıkları üstüme sönsün
ama bu kararma olmasın sadece,
her ampul içindeki kızıl damarıyla birlikte
hatıralarımın sinir uçlarını yaksın,
ışık değil, geçmişim çekilsin prizlerden,
ve karanlık
ilk defa beni bana değil,
benden geriye kalana göstersin.

Trafik ters aksın
ama yollar sadece yön değiştirmesin,
beni tanımasın,
adımlarım bastığı yerden kovulsun,
asfalt beni sırtından atsın da
ben kendi eksikliğimin altında ezileyim.

Levhalar yalan söylesin,
“çıkış” dediği yer yokluk olsun,
“dur” dediği yerde kalbim sana koşsun,
ben her yanlışta biraz daha sana varayım
ama hiçbir varışta seni bulamayayım.

Zaman kendine kıysın,
saatler damarlarımda geri aksın,
bir saniye
ömür kadar uzasın.

Ben seni yazayım
ama kelimeler kendini inkâr etsin,
“sen” dediğim her yerde
dilim sussun.

Çünkü sen,
anlatılmayan değil artık;
anlatanı yok eden
bir boşluksun.

Gökyüzü yere düşsün,
bulutlar boğazıma dolansın,
nefes almak
senin yokluğunu solumak olsun.

Deniz yukarı aksın,
ama hiçbir kırılış
içimdeki seni eksiltmesin.

Gece uzasın,
sabah doğmayı unutsun,
içimdeki gece
ışığın omuzlayamayacağı kadar çok ceset taşısın

Ben çoğalayım
ama her ben diğerini inkâr etsin,
bir yanım seni beklerken
diğer yanım seni gömsün.

Ve ben
kendi içimde bölünmüş bir cenaze gibi
hem yaşayan
hem gömülen olayım.

Şehrin sesleri tersine dönsün,
çığlıklar içime aksın,
ben kendi içimde yankılanayım
ama hiçbir yankı bana dönmesin.

Çünkü ben artık
kendi sesime yabancıyım,
sen gideli beri
kendimden eksilmiş bir anlamım.

Her şey bozulsun,
mantık yok olsun,
ben bu kaosun ortasında
tek bir şey isteyeyim
sen gitme ,beni terk etme
Gitme lan gitmeeee
Ne olur Allah için gitme