Sen gittin…
Ama bir kapı bile çarpılmadı ardından.
Sessizliğin kadar usuldandı gidişin.
Öyle nazik terk ettin ki,
Ah Yar Etme…
Karanlık geceyi bir insanın kalbine yükleyip de
sonra “unut” deme
Ben seni,
bir ömrün içinden geçen sır gibi taşıdım.
Ey adını içimde saklayan sır,
bu gece sana kelimelerle değil, içimde hâlâ sönmeyen eski bir közün diliyle sesleniyorum…
Her şey bir gece başladı; adı konmamış bir ezanın içimde yankıya dönmesi gibi… Harflerin bile eğilip sustuğu bir sesti o. Ben kendi içimde sürgün bir yolcuyken, sen bana içimin yönünü gösterdin.
Aşk, zamanın diz çöktüğü görünmez bir dergâh gibiydi; kalp orada etten çekilir, ateşin hükmüne girer. Ve ben her “sen” dediğimde, külden doğan bir suskunluğun içine çekildim.
Ah be Yar kaf dağınin ardında bir avuç kar in olsam gün görmemiş kardelenlere inat , hira da yesermis bir hurma dali olsam zikirle büyüyen, büyüdükçe serpildikce etrafında halden hale girip cezbeye tutulan ,cezbelendikce kendini bulan, buldukça yok olan , Ah be Yar sevdikçe cosan Vedut ismininde kaybolan aşkınla evrene sığmayan , coştukca coşan nuhun fırtınalarında bir yudum su olan , kerbela gibi çaresizce ve aşkla teslim olan...
Ebu Zerrin dilindeki Selam gibiyim, deve üzerinde bile sucudun sahibine teslim... ...Habbabın elinde kılıcım, Ömer radiallahu anhanın önünde Kuran, Ebul Erkamın evinde Şehadet gibi, Otuzdokuzada Kırkada selam duran... ...Darul Erkam gibi samimi ve teslim...
...Kabul buyur beni Eyy YÂR, ki sen kabul edersen üstesinden gelirim herşeyin ben, beni tutmazsan ezilirim, kabul eyle Eyy YÂR ben yalnızca sana teslimim... ...Kalbin sahibi SEN, acziyet sahibi ben...
...al beni benden, yak beni, kül eyle, SENDEN uzakta SANA hasret bırakma beni, Hicretim sana olsun, yanımda SIDDIK yok, ama SEN VARSIN... ...Kabul buyur Eyy YÂR, bir Nesimi bir Hallac, bir Ebu Zer bir Bilal, bir Bi LÂL......hem ağma hem LÂL... ...SENDEN BAŞKA GÖRMÜYOR, SENDEN BAŞKA DUYMUYORUM... ...Bİ LÂL OLDUM, BİLAL HÜRMETEN, EHADUN EHAD'DAKİ AŞKA LÂL OLDUM... ...SUSTUM Bİ LÂL OLDUM, Bİ LÂL, Bİ LÂL... ...ANAM BABAM SANA FEDÂ OLSUN EYY YÂR...
Yar aşkın ilk alfabesi elif ile başlar , Elif'i okudum cim e varamadım, mim e uğradım tadına doyamadım, lal oldum hasretinden duramadim , vav oldum iki büklüm kaldim , kef misali icime attım , nun oldum sustum, dal oldum tutunamadim , ayn oldum ayri kalamadim , kaf oldum dağların ardında kaldım , ha oldum hakikate vardım , Se oldum sessiz kaldım , sonunda Aşk ' la Lamelif oldum yok oldum Yar yok oldum ..
Ezanlar Şahit, Allahuekber Şahit
Yaren Atalar
Ey…
Gidişiyle ölmeyi öğreten,
ama yokluğuyla yaşamayı bile haram eden yâr…
Al götür beni,
Hiçliğin bile hatırlanmadığı yerlere.
Yıldızların bile bakmaya kıyamadığı o kör noktalara.
Göm beni en derin yerlere
Adımı sakin söyleme.
Ruhumu hatırlama.
ALLAH YÂR OLSUN
Demek ki ALLAH YÂR olursa,
Firavun’un sarayında bile
Musâ olursun.
Peeeeehhh…
Ey Galu beladan beri sevdigim Yar , mahkemeyi Kübra kurulup tüm insanlar korku ile hesap vermek için toplandığında, mizan kurulup sorgu başladığında, her kes susup tüm azalar konuştuğunda, yer gök birlesip tüm olduğunda senin bana yaptıklarını tüm aleme duyurdugumda bana yaptıklarına yasattiklarina , Melekler bile aglayacak Yar Aglayacak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!