Yaren Atalar Şiirleri - Şair Yaren Atalar

Kır kalemi Hakim Bey,
Ben bu sevdadan müebbet yedim,
Ve her acım, bir suç gibi,
Her gözyaşım, bir tanık gibi anlatıldı.

Ah Yar ,yine gün karardı ,evlerin ışıklari tek tek sensizliğe yandı ,
Mehtap yokluğunda yine her zamanki yerini aldı ,
Ay ile sigaramın dumanı, birbirine uzak ama hizada ,
Sessizce bir uzaktaki sana ,bir bana baktı,
Bu gece yine ağız dolusu şiirler kusmak geldi içimden ,
oyyyy Gülüşü yaralım oyyy Seni siyah yazab kalemden, kifayetsiz kelamdan kıskandım . Yine beyazmı kazagin , yine buğdayamı çalıyor tenin ,

KIYIYA VURAN HATIRALAR
Yaren Atalar

Ey suskunluğumun tam karşısına oturan Yar ,
ben denizin kıyısında değil,
tam içimde oturuyorum aslında...

Sana söyleyemediklerim var hâlâ,
Bir mektup gibi içimde mühürlü.
Her kelimesi özgür kalmak icin ,seni bekliyor,
Her cümlesi göğsümde taşinmaz bir ağırlık…

Kelebeği ateşle korkutmasın, o ne yanmaktan ne kül olmaktan korkar , ateşin etrafında pervane olur , ateşin oynaşi olurda vazgeçmez ateşinden , Kelebek misaliyim Yar gel gör ateşle nasıl raks edilir Ben senin ateşinde yanmaktan yok olmaktan hiç korkmadim Yar hiç korkmadım

Korkuyorum ben
Kimseden değil
Kendimden korkuyorum...
Issızlıktan korkuyorum
Sessizlikten korkuyorum
Sensizlikten korkuyorum

“Küllerinde Saklı Özlem”
Ey gönlümün efendisi
Bu gece yine yokluğuna bir sigara yaktım
ucunda eriyen her köz,
yüreğimde yarım kalan bir hikâye
Gözlerimin ardında kırılmış bir özlem,

Ey gönlümün efendisi
Bu gece yine yokluğuna bir sigara yaktım
ucunda eriyen her köz,
yüreğimde yarım kalan bir hikâye
Gözlerimin ardında kırılmış bir özlem,

Ben Senin Beni Sevmelerine Kurban olurum


Geldiğin yollara…
Yüzüm gözüm sürdüm bu gece.
Rüzgarlara ismini fısıldadım

Ah be yâr…
Bu gece yine susarak konuştum seninle.
Cümleler ağzımda değil,
içimde ezildi.
Sesimi bile kıskandım sana ait olmayinca
Sanki konuşsam da duymazsın diye,