"Saçlarımı Duvara Gömüp Sustum"
Ah yar, Ah be
Kapının kilidi içeriden değil,
ruhumu tutan en derin yerden çevrildi.
Artık burası bir oda değil,
Duygularinin, hayallerinin, umutlarının bittigi yerde tıkanıyor, yoruluyor insan istemeye istemeye küsüyor hayata .
Susmayı ,
Ağlamayı ,
Konuşmayı ,
Ulaşmayı,
elimden gelen herseyi yaptıktan sonra ..
benim hiç cocukluğum olmadı,
ne oyuncağım oldu,
ne kırmızı bir bisikletim...
Çift kale maç yapmadım
Ve kapı ziline basıp kaçmadım...
Aslında yaramaz ve çok şımarıktım,
Yazarken okurken anlarsın diye
Kalemi kelamı sana bıraktım
Ben giderim sen kalırsın diye
Şiiri şarkıyı sana bıraktım
Bugün değilse yarın giderim dedim
Sana Susuyordum
Sen çiçekleri sularken,
ben sana susuyordum...
Gövdesi kırık bir cümleydim o an
Allah Yâr Olsun
Yâr aradım, yâr içinde
Her bakışta aşkı düşledim
Dünya denen gölge oyunu
Gönlümde bir perdeydi,
Sen evet sen
> Hiç var oldun da sonra kendini yok saydın mı?
Hiç yaşadın da sonra bir mezara sığdın mı, nefesin sıcacık içindeyken
Ben kendime bunu yaptım.
Sana gelirken seni severken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!