Ey hayatımı altüst eden Yar…
Ben ki, aşkınla yandım…
Ben ki, sırla donandım…
Ben ki, susarak söyledim en derin sözlerimi…
Yüreğim —
“Oda Konuşursa…”
Ben senin kaleminim.
Titrek ellerinin arasında yorgun düşen
uçları kırılmış, bazen seni bile çizen.
Yazarken susuyorsun ya
Ah Yar Yüreğim bende bedenin sende olmazsam olmazın ken olsam ne olur düşlerim benle gerçeğin senle olmazsam olmazın ken olsam ne olur bugün varız yarın yokuz dünyada kavuşacak yer Gök kuruyacak deryalarda ben Mecnun olsam sen ise Leyla olmazsam olmazınken olsam ne olur yalan bilmez şiir istemezse iltifat aşık olan şair giydirmez sevgiye falan iltifat ne üstadlik bekler ne kalemine saltanat söylesene Yar olmazsam olmaz iken olsam ne olur ilk ağlayış Bir de son nefes vardır sevgiyi bilmeyenin dünyası dardır göz koyma yükseklere zirvesi hep kardır söylesene Yar olmasam olmazinken olsam ne olur bir çare susar Yar bakar karşıda satarım gönlünü para etmez çarşıda vuslat yoksa aşkta arzı da bir arşida söylesene ya olmasam olmaz erken olsam ne olur Ben aşık sen kadere mecbur ne Adalet gel gelmez gitmez ölmüş haysiyet istemediğin yerde kalmak olmuş meziyet söylesene Yar olmasam olmasıken olsam ne olur
Ah Yar Yasak bir aşkın yaşanmayanıydık biz
Yaren olduk, uçsuz bucaksız yollarda
Ama yar olamadık sevdanın koynunda
Anarşistler gibi her gün aklımı basıyorsun
Ne gecen belli nede gündüzün
Seçim otobüsünde adını bağıra bağıra sev diyorum
Ah Yar ,yine gün karardı ,evlerin ışıklari tek tek sensizliğe yandı ,
Mehtap yokluğunda yine her zamanki yerini aldı ,
Ay ile sigaramın dumanı, birbirine uzak ama hizada ,
Sessizce bir uzaktaki sana ,bir bana baktı,
Bu gece yine ağız dolusu şiirler kusmak geldi içimden ,
oyyyy Gülüşü yaralım oyyy Seni siyah yazab kalemden, kifayetsiz kelamdan kıskandım . Yine beyazmı kazagin , yine buğdayamı çalıyor tenin ,
Ah be yar şehrin dar , çıkmaz sokaklarında , her bir taşında bin hayat olan , huzura açılan pencerelerinde ,seni mi bastığın yerleri mi özledim, içtiğim mırrada mi fark vardı, yoksa yapan ellerde mi ? Yada ikram eden gönüllerde mi ? Seni mi bastığın yerleri mi özledim? Elimle doyurdugum ustu lekeli balıklar mi ? Yoksa efsane olmuş Ak balık mi ? Yada adım başı bir sevdanın mezar taşına denk gelmek mi ? kalbimi cezbeden ,dilimi damaga vuran , ruhumu zikre tutturan, seni mi bastığın yerleri mi özledim? elimi her uzattığımda, gözümü makamla her bulusturdugumda , yoldan geçen kedinin ,gökyüzün kanat çırpan guvercinin bile saygı duyduğu bir şehirde, seni mi bastığın yerlere mi özledim?
Rüzgar Gülü Gibi
Ah be Adam ,bu gece ,Balkonda unuttum seni ,
rüzgarın kanatlarında savrulan adın gibi.
Bir zamanlar geceleri sardığımız o balkon,
o tenimizle değil,
Ufuk çizgisine saatlerce bıkmadan usanmadan yorulmadan bakmak , bakmak ,bakmak , ulasilmaz ,dokunulmaz, göz ardı edilemez , yanlizca izlemek , gidememek ,dokunamamak , her adımda uzaklaşmak ,bir okadar da yakınlaşmak ama uzlaşamamak, gibiydi Seni sevmek ,bu gecede Sabrım yoruldu YÂR , baktığında ,gördüğünde biraz yeşil, biraz Mavi, ,avucunda berrak bâkir , bir su birikintisi , ,bakmakla görmenin farki ,uçsuz bucaksız özgür denize inad ,denizin ihtişamıyla kaybolan ,göze gelmeyen ama gözden ,(közden ) gelen, yaş, iki tuz un vuslatı, sabrimda yoruldu bu gece YÂR , seher vakti ,ezan seslerinde, gece yaşanan tüm günahlara inad ,zikire devam eden kuşlar, yuvalarına sabirla ekmek tasiyan karıncalar, ALLAH Allah diyerek sallanan raks eden yapraklar ,sabrimda yoruldu bu gece YÂR, siyahla beyazın, Karanlık ile aydınlığın, günah ile sevabin , çizgisini haddini aşmış herseyin ,yeniden doğmanin tekrar tekrar sil baştan baslamanin ,bu gecede sabrım yoruldu YÂR , gül dalında dikenlere kafa tutarak gezinen ,ayaklarını hiçe sayan minnacık gözle görünmeyecek kadar küçük bir böceğin sevdası , kaldırımda yeri olmadigi halde kendine yer edinmeye çalışan çakıl taşlarının davası , gün görmemiş duvarlara ,yükseklere , soğuklara, inatla tutulan ve pes etmeyen sararmis sarmaşığın cabasi , bu gecede sabrım yoruldu YÂR , ağlayan bebeğin hickiriklarindaki yakariş , ruhumdaki zindan, dilimdeki duam kalbimdeki savaş, kaybolma yok olma yokta yok olup , yol bulma ,o yolda sabit kalma , bu gecede sabrım yoruldu YÂR
Ufuk çizgisine saatlerce bıkmadan usanmadan yorulmadan bakmak , bakmak ,bakmak , ulasilmaz ,dokunulmaz, göz ardı edilemez , yanlizca izlemek , gidememek ,dokunamamak , her adımda uzaklaşmak ,bir okadar da yakınlaşmak ama uzlaşamamak, gibiydi Seni sevmek ,bu gecede Sabrım yoruldu YÂR ,
baktığında ,gördüğünde biraz yeşil, biraz Mavi, ,avucunda berrak bâkir , bir su birikintisi , ,bakmakla görmenin farki ,uçsuz bucaksız özgür denize inad ,denizin ihtişamıyla kaybolan ,göze gelmeyen ama gözden ,(közden ) gelen, yaş, iki tuz un vuslatı, sabrimda yoruldu bu gece YÂR ,
seher vakti ,ezan seslerinde, gece yaşanan tüm günahlara inad ,zikire devam eden kuşlar, yuvalarına sabirla ekmek tasiyan karıncalar, ALLAH Allah diyerek sallanan raks eden yapraklar ,sabrimda yoruldu bu gece YÂR, siyahla beyazın, Karanlık ile aydınlığın, günah ile sevabin , çizgisini haddini aşmış herseyin ,yeniden
doğmanin tekrar tekrar sil baştan baslamanin ,bu gecede sabrım yoruldu YÂR , gül dalında dikenlere kafa tutarak gezinen ,ayaklarını hiçe sayan minnacık gözle görünmeyecek kadar küçük bir böceğin sevdası , kaldırımda yeri olmadigi halde kendine yer edinmeye çalışan çakıl taşlarının davası , gün görmemiş duvarlara ,yükseklere , soğuklara, inatla tutulan ve pes etmeyen sararmis sarmaşığın cabasi , bu gecede sabrım yoruldu YÂR , ağlayan bebeğin hickiriklarindaki yakariş , ruhumdaki zindan, dilimdeki duam kalbimdeki savaş, kaybolma yok olma yokta yok olup , yol bulma ,o yolda sabit kalma , bu gecede sabrım yoruldu YÂR
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!