Demir Dağ Susmuştu Şiiri - Yaren Atalar

DEMİR DAĞ SUSMUŞTU

Demir Dağ susmuştu; susan taş değil,
Gece yurda çökmüştü; örtülen gök değil.
Köz, külün altındaydı; sönen ocak değil,
Bir çağ nefes tutmuştu; görülen düş değil.

Sabır dört yüz yıldı; sayılan yıl değil,
Yemin göğüsteydi; dilde duran söz değil.
Ateş dağa vurmuştu; tutuşan taş değil,
Örs içte kurulmuştu; dövülen demir değil.

Körük nefes aldı; soluyan yel değil,
Çekiç örse indi; sarsılan yer değil.
Alev dağı sardı; eriyen kaya değil,
Geçit bağrından doğdu; açılan yol değil.

Bozkurt öne düştü; yürüyen gölge değil,
Ay gözünde yandı; parlayan gök değil.
İzi bozkıra düştü; uzanan yol değil,
Uğultu çağdan geldi; konuşan yel değil.

Dağ ateşle çözüldü; yenilen taş değil,
Bir millet doğruldu; dirilen ten değil.
Ergenekon dündeydi; anlatılan masal değil,
Atalar damarımızda; anılan ad değil.

Kızılelma ufukta; çağıran düş değil,
Demir Dağ önümüzde; aşılmayacak dağ değil!