Ah be yar şehrin dar , çıkmaz sokaklarında , her bir taşında bin hayat olan , huzura açılan pencerelerinde ,seni mi bastığın yerleri mi özledim, içtiğim mirrada mi fark vardı, yoksa yapan ellerde mi ? Yada ikram eden gönüllerde mi ? Seni mi bastığın yerleri mi özledim? Elimle doyurdugum ustu lekeli balıklar mi ? Yoksa efsane olmuş Ak balık mi ? Yada adım başı bir sevdanın mezar taşına denk gelmek mi ? kalbimi cezbeden ,dilimi damaga vuran , ruhumu zikre tutturan, seni mi bastığın yerleri mi özledim? elimi her uzattığımda, gözümü makamla her bulusturdugumda , yoldan geçen kedinin ,gökyüzün kanat çırpan guvercinin bile saygı duyduğu bir şehirde, seni mi bastığın yerlere mi özledim?
Ah be yar şehrin dar , çıkmaz sokaklarında , her bir taşında bin hayat olan , huzura açılan pencerelerinde ,seni mi bastığın yerleri mi özledim, içtiğim mirrada mi fark vardı, yoksa yapan ellerde mi ? Yada ikram eden gönüllerde mi ? Seni mi bastığın yerleri mi özledim? Elimle doyurdugum ustu lekeli balıklar mi ? Yoksa efsane olmuş Ak balık mi ? Yada adım başı bir sevdanın mezar taşına denk gelmek mi ? kalbimi cezbeden ,dilimi damaga vuran , ruhumu zikre tutturan, seni mi bastığın yerleri mi özledim? elimi her uzattığımda, gözümü makamla her bulusturdugumda , yoldan geçen kedinin ,gökyüzün kanat çırpan guvercinin bile saygı duyduğu bir şehirde, seni mi bastığın yerlere mi özledim?
Bazen susmak, bilmektir.
Kendini dinlemektir,
Belki de dizginlemektir.
Yutkunmaktır,
Boğulma pahasına.
Bazı Kadınlar Ağlamaz
Bazı kadınlar ağlamaz;
İçlerindeki yangın, isyan ve derin boşluk
Hiçbir göz görmez, hiçbir kulak duyamaz.
Bazı Şarkılar Yüksek Sesle Dinlenir
Bazı şarkılar vardır,
duyulmak için değil,
içinde bastırdığın çığlıkları saklamamak için açılır son ses.
Biri duysun diye değil;
Ey bana geç kalan,
ey adını kalbimde sakladığım en ağır kelime…
Sus ve dinle.
Ben seni
gelir diye değil,
AH Yar
Ben seni beklerken yüreğimden harcadım,
ömrümden, sevgimden, sadakatimden.
Ben seni beklerken
Çığlık atacak kadar tıklım tıklım doldu yüreğim . Ama ,sessiz kalacak kadar da çaresizim , uzatsan ellerini ,dokunsan kabuk tutmuş yaralarıma, iyileşir miyim ? sessizliğimin içinde feryat figan kaybettim tüm yollarımı, bir ses edisinle çıkarım miyim? ışığa Sence , Ah be Yar, derin sularda ,boğuluyorum, göz göre göre , nefes almak zor ,hayata tutunmak imkansız,bir el uzatsan kurtlulur muyum ? Sence . her gün yürüdüğüm ,kaldırım taşlarını ezberledigim yollar da kayboluyorum , catilardaki martılar bile şasirir oldu divane halime ciğerci Hayri beyin kedilerine bile seni anlatıyorum, gidişini ,terk edişini , içimdeki acıyi anlıyorlar mi sence ? yurudugun bastığın kaldırım taşlarını bağrıma basip basıp teselli etmek istiyorum ruhumu , duvarlardaki yosunlara avazım çıktığı kadar sesleniyorum gitti bitti diye , anlıyorlar mi sence ? şimdi sen gittin şimdi ben bittim , oylemi ? Çik gel Allah için..bekletme artık Yar
Bekleyiş
Bir yol uzanıyordu zamanın içinden.
Bu yol adım beklemedi.
Bu yol kaderin sessizliğini taşıdı.
Taşları suskundu, toprağı ağırdı.
“Bekleyişin Eşiğinde Bir Yâr…”
(Vuslat, artık göğe yazıldı)
Ey yollarını dua diye ezberlediğim,
Her adımını secde bildiğim askerim…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!