Yaren Atalar Şiirleri - Şair Yaren Atalar

Bazen susmak, bilmektir.
Kendini dinlemektir,
Belki de dizginlemektir.

Yutkunmaktır,
Boğulma pahasına.

Bazı Kadınlar Ağlamaz


Bazı kadınlar ağlamaz;
İçlerindeki yangın, isyan ve derin boşluk
Hiçbir göz görmez, hiçbir kulak duyamaz.

Bazı Şarkılar Yüksek Sesle Dinlenir

Bazı şarkılar vardır,
duyulmak için değil,
içinde bastırdığın çığlıkları saklamamak için açılır son ses.
Biri duysun diye değil;

Ey bana geç kalan,
ey adını kalbimde sakladığım en ağır kelime…
Sus ve dinle.

Ben seni
gelir diye değil,

AH Yar

Ben seni beklerken yüreğimden harcadım,
ömrümden, sevgimden, sadakatimden.

Ben seni beklerken

Çığlık atacak kadar tıklım tıklım doldu yüreğim . Ama ,sessiz kalacak kadar da çaresizim , uzatsan ellerini ,dokunsan kabuk tutmuş yaralarıma, iyileşir miyim ? sessizliğimin içinde feryat figan kaybettim tüm yollarımı, bir ses edisinle çıkarım miyim? ışığa Sence , Ah be Yar, derin sularda ,boğuluyorum, göz göre göre , nefes almak zor ,hayata tutunmak imkansız,bir el uzatsan kurtlulur muyum ? Sence . her gün yürüdüğüm ,kaldırım taşlarını ezberledigim yollar da kayboluyorum , catilardaki martılar bile şasirir oldu divane halime ciğerci Hayri beyin kedilerine bile seni anlatıyorum, gidişini ,terk edişini , içimdeki acıyi anlıyorlar mi sence ? yurudugun bastığın kaldırım taşlarını bağrıma basip basıp teselli etmek istiyorum ruhumu , duvarlardaki yosunlara avazım çıktığı kadar sesleniyorum gitti bitti diye , anlıyorlar mi sence ? şimdi sen gittin şimdi ben bittim , oylemi ? Çik gel Allah için..bekletme artık Yar

Bekleyiş

Bir yol uzanıyordu zamanın içinden.
Bu yol adım beklemedi.
Bu yol kaderin sessizliğini taşıdı.
Taşları suskundu, toprağı ağırdı.

“Bekleyişin Eşiğinde Bir Yâr…”

(Vuslat, artık göğe yazıldı)

Ey yollarını dua diye ezberlediğim,
Her adımını secde bildiğim askerim…

Ben Gittim, Sen Kaldın

Ben gittim.
Bu bir çıkış değildi.
İçimde uzun zamandır askıda duran bir yorgunluğun
nihayet yere bırakılmasıydı.

BENİM KIYAMETİM SENSİN SEVGİLİM

Bir akşam,
Göğsümün ortasında kırıldı zaman.

Ne saatler yürüdü ardından,