Yanlışın adı sen Şiiri - Nida Mutlu

Ey gönlümün en güzel yanlışı...
Sana kırgın değilim.
Kırgınlık, sevdanın bittiği yere uğrar;
Ben hala adını,
Kalbimin en sessiz yerinde taşırım.

Gül de dalını incitir bazen;
Diken, gülün kaderidir çünkü.
Bülbül bunu herkesten önce bilir,
Yine de en güzel türküsünü
O kanatan güle söyler.

Bende seni öyle sevdim.
Yaramı senden bildim,
Merhemi de senden bekledim.
Bir yanım kanarken,
Bir yanım seni eksiltmeye kıyamadı.

Ne sitem büyüttüm içimde,
Nede beddua.
Çünkü aşk dediğin,
Sevileni yargılamak değil;
Kendi yüreğinin yükünü sessizce taşımaktır.

Şimdi dönüp baktığımda anlıyorum;
Bazı yanlışlar,
İnsanın en doğru duygusudur.
Bazı vedalar ise, ömrün en uzun cümlesi...
Ve bazı insanlar vardır ki,
Giderken bile kalmayı başarır.

Ey gönlümün en güzel yanlışı...
Sen bana kavuşmayı değil,
Sevmenin ne kadar ağır,
Ne kadar asil bir yük olduğunu öğrettin.

Ben artık biliyorum;
Aşk, yarayı da sevgiliden bilip
Yine de sevgiliye yürüyebilmektir.
Tıpkı bülbülün,
Her bahar yeniden
Kanatan gülü seçmesi gibi

Ve ben; iyi ki seçtim seni.