Birazda benden bahsedelim Şiiri - Nida M ...

Geç kalmanın başkentiyim ben,
Saatler bende susar, takvimler bana kopar.
Her kavuşma ihtimali,
Bir istasyonun unutulmuş peronunda kalır,

Benim toprağımda umutlar çiçek açmaz.
Yada açar ama hep yanlış mevsimde.
Kimi zaman ilk bahara borçlu kalırım,
Kimi zaman bir yürek atışına...

Gözlerimde hep yarım kalmış bir yol,
Dudaklarımda söylenememiş bir ad,
Çünkü ben;
Hep bir adım geriden gelen,
Hep biraz eksik kalan,
Hep çok seven ama geç kalanım,
GEÇ KALMANIN BAŞKENTİYİM BEN.

Her yolum çıkmaz sokak,
Her sözüm yarım kalmış bir dua.
Benim şehrimde trenler kalkmaz,
Uçurumların kenarında bekler insanlar,
Ve her sevgili bir adım geride kalır bana.

Ben, kalbiyle erken giden,
Ama ayaklarıyla hep geç kalanım.
Her sokak lambası,
Biraz daha geç yanar bende.
Her kapı biraz daha geç açılır.
Her yol,
Güzergahını kaybetmiş bir yolcudur.
Çünkü ben;
GEÇ KALMANIN BAŞKENTİYİM ULAN

Zamanın alnımda açtığı her çizgi,
Bir bekleyişin haritasıdır.
Saatlerim geri kalır,
Takvimlerim boş sayfalarda dolar.
Çünkü ben,
Bir gün önceden görsem bile,
Yetişemem yarınlara.

Kalbim hızlıdır aslında,
Ama adımlarımda zincirler var.
Dudaklarımda ise suskunluk mührü.
Seveceksem en çok ben severim.
Her ne söylenecekse gidememeye dair,
En son ben söylerim çünkü ben;
GEÇ KALMANIN BAŞ KENTİYİM

Ne sevdiğime yetişirim
Ne hayallerime.
Hep bir adım geriden yürürüm,
Hep bir gün sonra ağlarım.
Ve bilirim;
Hayat en çok, geç kalanları cezalandırır.
Ama yine de...
Benim gecikmiş ellerimde bile,
Biraz umut saklıdır.
Çünkü belki de en güzel kavuşmalar,
Hep geç kalanların payına düşer.
Velhasıl kelam;
BEN BAŞKENTİYİM HER GEÇ KALMANIN