Hoş Ça Git Sevgilim Şiiri - Nida Mutlu

Merhaba sevgilim.
Sana bu mektubu
Kehribar sarısı bir sabah vakti yazıyorum.
Güneş sıcak mı bilmiyorum
Çünkü ben içimde
Yokluğunun ayazına tutulmuş bir kış gibiyim.

Sensizlik dediğin şey,
Meğer bir insanın içine yağan kar fırtınasıymış.

Dışarıdan bakınca yürüyorsun sanıyorlar.
Oysa insan;
Bazı acıları sürükleyerek ilerliyormuş.

Bugün yine seni düşündüm.
Bir fincan çayın buharında,
Camdaki soluk izinde,
Sabahın sessizliğinde...
Adın geçmedi hiç bir yerde ama
Yokluğun sinmişti her şeyin üstüne.

Bilirsin,
Bazı ayrılıklar kapıyı çarpıp gitmez.
Sessiz olur.
Ama sessiz olan şeyler bazen
En büyük gürültüyü bırakır insanın içinde.
Sende işte öyle kaldın bende.
Gitmiş olsan bile eksilmeyen bir sızı gibi.

Ben her şeye rağmen
Hala sevgilim diye başlayabiliyorsam cümleye,
Bil ki bu biraz aşk,
Biraz alışmak,
Biraz da yıkılmış bir insanın
Enkazından vaz geçemeyişidir.

Yoksun sanma sakın.
İçimde zehir zemberek kaldın.
Bir yaranın kabuk tutmayı reddedişi gibi,
Her nefesimde yeniden kanadın.

Seni unuttum sanıyor belki herkes.
Oysa ben adını anmamayı öğrendim sadece.
Çünkü bazı insanlar unutulmaz;
İnsanın içine işlemiş bir kurşun gibi taşınır ömür boyu.

Geceleri sustuğuma bakma.
İçimde hala seninle kavga eden cümleler var.
Kimi kırık, kimi öfkeli,
Kimisi ise hala,
Boynunu, omzuma koyacağın günü
bekleyecek kadar çaresiz...

inan bana,
İnsan en çok ta, geçmeyen şeylerden yoruluyor.
Sen geçmedin.
Sadece derinlere çöktün.
Bir kuyunun dibindeki karanlık su gibi;
Sessiz, soğuk
Ve öldürmeye yetecek kadar derin.

Bazen bir duaya dönüştün dilimde,
Bazen de geceleri boğazıma çöken,
karanlık bir yumruya.
Adını içimden geçirirken bile
Hem şükür gibi hissettim seni,
Hem felaket.

Ben şimdi dönüp ardıma bakınca anlıyorum;
İnsanı en çok yokluk değil,
Yarım kalmış bir varlığın ihtimali tüketiyormuş.

Sen benim ihtimaline bile sevindiğim kişiydin.
Ve artık anladım;
Bazı aşklar kavuşmak için değil,
İnsanın içine,
Sonsuza kadar yerleşmek için geliyormuş.

Artık hoş ça git sevgilim.
Ardına bakma.
Çünkü bazı vedalar,
Dönüp bakıldığı an yeniden kanar.

Ben seni artık kal diyerek değil,
Gittiğin yerde incinme diye sever gibi uğurluyorum.
HOŞ ÇA GİT
HEP HOŞ KAL DİLERİM