Daha adım attığım ilk anlarda başladı acı ile tanısmam
Önceleri sıradan basit bir tanışma gibi geldi bana
Zaman geçtikçe Bedenimde açılan yaraları ve insanların beni üzme çabalarını anladım
Meğer insanın tek dostu yine kendisiymis
Şimdi yarım yamalak bölük porcuk bir haldeyim
Gözlerim uzaklara dalıyor,
Seni arıyor, seni özlüyor.
Kalbimde bir boşluk, hasretinle doluyor,
Özlemekten başka çarem yok, babam
Sesin yankılaniyor kulaklarımda,
Pantolonum ütüsüz, arka cebim hep delik
Sanki fare kiracı olmuş, aidat ödemez.
Cebimde kuruş yok, hep atıyorum metelik,
Fakirlik zor zanaat, alttan koy yine yetmez.
Düşlerim mavidir ya, gerçeklerim satılık,
Ben…
En derin denizlerde
Boğula boğula boğulmamayı öğrendim.
Nefessiz kaldım, çırpındım, dibe battım…
Ama hep kendi küllerimden çıktım.
Yılları takvimden silemem ki
Yolları tersinden gidemem ki
Seni kalbime gömemem ki
Çok sevdim seni gel diyemem ki
Çürür dilim
Elim kolum bağlasalar,
Kör kuyulara atsalar,
Saçlarımı tek tek yolsalar,
Dişlerimi sökseler;
Yine de senden vazgeçmem.
YİRMİDOKUZ HARF
Bazen yirmidokuz harf yetmez
Yüreğin avaz avaz haykırırken o üç harfi
Sen kelimesiz kalırsın
İşte öyle anların birinde tanıştım Gözlerinle
Merhaba yüreğimden atamadığım sevdam,
Merhaba canımı canına iliklediğim adam.
Takvimler Eylülü gösterirken, günlerden yirmisi,
Bugün de unutamadım seni, yine...
Seni unutamamış olmamı aciziyet sayma,
Gerçi saysan da ne fark eder artık?
Bugün sensizliğin bin dört yüz elli üçüncü günü ve hala unutamıyorum,
O bembeyaz kefenle önümden geçişini,
Toprağa ansızın girişini...
Unutamıyorum.
Burnunun direği sızlar mı insanin,
Sızlarmış.
Sus pus dilim,
Canhıraş bir acının mahzeninde.
Dudaklarımı sıka sıka saklıyorum seni;
Her hecesi yangın, her sessizlik bir suç gibi.
Yokluğun,




-
Mucize Şiirle
-
Erhan Tığlı
Tüm YorumlarHayranınım deniz hanım
Siz İzmirlisiniz galiba. Ben de Aydınlıyım, hemşeri sayılırız. Birbirimizi takip etmeye yorumlamaya ne dersiniz?
Dost selamlar.