Hatırla nasıl da "Seviyorum" derdin. Sarılıp öperken saçlarımı nasıl da içine çekerdin.
Ellerimi tutan ellerin nasılda sıcacık olurdu ya, gözlerime bakan gözlerin... Gözlerinde defalarca kez inşa ederdim tüm mutlulukları.
Şimdi gözlerin gözlerimden kaçar oldu. Dilin adımı anmaz oldu.
Ellerinde ellerimin sıcaklığı yok.
Teninin kokusu bile yabancı bana.
Merhaba sevgilim,
Bu sana ilk—bilemiyorum son olur mu—mektubum.
Bugün senden bir mektup aldım.
Titreyen parmaklarla açtım,
gözyaşları içinde bir çırpıda okudum.
“Merhaba” demişsin.
Bugün pek bir yabancısın bana.
Ellerin,
gözlerin,
yüreğin yabancı...
Oysa kaç kere keşfetmiştim seni,
Gece sen ve ben
Ne güzeldi o gece
Çok güzeldik biz
Şarkılar vardı şiirler vardı birde sen
Duygular sıyrılmıştı tüm kabuğundan
Ben yalnız o ise mutsuz
Sen bir aşk olmuşsun, dedi doktor,
Kalbinin ritmi şiir gibi atıyor.
Damarlarında sevda akıyor,
Gözlerin hasretle yanıyor.
Diline adı öbeklenmiş.
Sonra vazgeçtim.
Bir rüzgar esti ansızın, dağıttı saçlarımı.
Kelimeler döküldü dudaklarımdan,
Ama hiçbir yere ulaşmadı sözcüklerim,
Bütün cümlelerim yarım kaldı,
Tıpkı sen ve ben gibi,
Hadi şimdi yumrukla duvarları,
Kır, parçala eşyaları.
Demiştim sana:
“Gidersem dönmem, gönderme beni.”
Şimdi hem gönderen sensin,
Huysuz ve tatlı kadın koydum adını,
Kalbi bir deniz feneri kadar aydınlık,
Gözleri ummanlar kadar derin,
Sözleri sanki zehirli bir ok,
Hayatimin yanlışıydın
Girerken koynuma acılar
Ben ellerimi yıkadım da sevdim
Sen hiç gormedin bilmedin
Denizin yüreği ne kadar büyük tu
Yine bilme olur mu yine duyma
İnsan herkese ve her şeye yetişir de
Bir kendine geç kalırmış.
Kapı eşiğinde, gözleri yaşlı terk ettiğim gün,
Anladım içimdeki çocuğu...
Hep büyümek istemiştim oysa.
Büyüyüp kurtulmak hayatın gri ellerinden...




-
Mucize Şiirle
-
Erhan Tığlı
Tüm YorumlarHayranınım deniz hanım
Siz İzmirlisiniz galiba. Ben de Aydınlıyım, hemşeri sayılırız. Birbirimizi takip etmeye yorumlamaya ne dersiniz?
Dost selamlar.