Deniz Gece Mavisi Şiirleri - Şair Deniz ...

Bir zamanlar vefalı dostlar vardı.
Kalplerinde sevgi, dillerinde sabır.
Geceye umut, gündüze ışık oldular,
Yollarında hep dostluk, sevgi doldular.

Bir bakışta anlardık birbirimizi,

Soğuk olur Ankara akşamları.
Diline küflü şarkılar öbeklenir,
Kestane kokusu her bir yerde,
Ve kaldırımları yalar ıslak parmak uçların,
Köşeyi dönmeden davet eder,
Starbox in o mis gibi kahvesinin kokusu.

Hani bazen dokunmak istersin o yoktur
Bazen haykırmak istersin
Ellerin yavaşça uzanır soluna
O ora damı diye sıkarsın tüm gücünle
Şükür orada dersin yavaşça
Hani bazen gözün dolar

Açmadı bir daha beğonyalarım
kurudu düştü bir dalı mum çiçeklerimin
boştu ürkek parmak uçlarımin her dokunuşu
oysa şahlanacaktı yüreğimde bir kere daha aşk

davacı sana bütün kırık aynalar

Ey, beni sevdiğini söyleyip
Arkamı döner dönmez başkasına giden adam (kadin),
Şimdi sen söyle bana:
Gözlerine aşk ile bakarken,
Gözlerine ihaneti nasıl öğrettin?
Ya ellerine?

Gece sessizdi.
Karanlık, odanın köşelerine sinmiş, zamanı yavaşlatmış gibiydi.
Uykuyla uyanıklık arasında gidip gelirken annemin boğuk çığlığıyla sıçradım. Koşarak odasına girdim.
Ter içindeydi, rengi bembeyazdı. Kusuyordu, boğulacak gibi…
Nefes almakta zorlanıyordu.

Sen benim canımsın,
Damarımda kanımsın,
En umutsuz anımda elimi tutan el,
Yüreğime aşkı işleyen kadınsın.

Geceleri baş ucumda bekleyen,

Bazen yorgun oluyor insan,
Yaşanmışlıklar batıyor ciğerlerine.
Yutkunup susuyor,
Sözler boğazında düğümleniyor.

Bazen küs oluyor insan,

Bir gun beni aramani istiyorum
Ama öyle telefon la değil
Mesela Gelincik tarlasında rüzgarla dans eden saçlarımı ara
Hasretin içimi sararken yüreğimde alev alan yangınlarimi ara
Sesin olmasada özlemimin gökyüzüne yankılanan sesini ara
Bir gün gel ve biraktigin yerde sevdamızı ara

İnansaydım savaşırdım,
Savaşsaydım kazanırdım,
Kazansaydım kaybetmezdim.
Ama ben en büyük ihaneti kendime ettim.
Belirsiz tiktaklarda kaybolan kalbimi susturup
“Dur, dur, dur…” diye her gece yumrukladım.