Gülay Dal Antoloji.com

8 Nisan 1981’de, Karadeniz’in rüzgârı sert ama insanı sıcak şehri Zonguldak’ta gözlerimi açtım hayata. O gün kimse bilmiyordu, ileride içimde taşıyacağım gücün, sabrın ve direncin beni nasıl bir insan yapacağını… Belki ben de bilmiyordum.
Konuşmam doğuştan biraz farklıydı. Kimi zaman kelimeler dizilmekte zorlandı, kimi zaman sesim istediğim hızda çıkmadı. Ama anlaşılıyordum… Çünkü içimde öyle güçlü bir ifade vardı ki, kelimeler eksik kalsa bile ruhum tamamlıyordu
Hayat bana hep şunu öğretti:
“Eksik sandığın şeyler, seni özel yapan şeylerdir"'

Sen benim ulasamadigimsin, ulasamadigim halde vazgeçemedigim. Sen benim dokunamadigimsin, dokunamasam da uzaklasamadigim. Sen benim en yakinimda olansin, en yakinimda olup da uzaklarda duranimsin. Sen benim konusamadigimsin, hiç susmadigim halde bir sey söyleyemedigimsin. Sen benim anlayamadigimsin, bu kadar çok bilip de çözemedigimsin. Sen benim göremedigimsin, bakip da kör oldugumsun. Sen benim, bilip de söyleyemedigim, bakip da göremedigim, dokunup da hissedemedigim, duyup da dinleyemedigimsin. Sen benim anlatilmaz bir sevgiyle sevip de, sevemedigimsin... BIR ÇIGLIKTI YALNIZLIGIM

..