Yankının Gölgesi
Kendi yankısından ibaret
bir gölgeyim;
karşımdaki gözle görünürüm.
Yansımama
kendi başına buyruk bir hakikat yüklediğim an,
gerçeğin yerini
kusursuz bir kurgu alıyor.
Önümde,
sebepler âleminde,
bütünsel bir hayaletler zinciri.
Gerçekliğe sığmayan paradokslar
ve her birinden yansıyan ayrışmaların
ortasında insan.
Kendi zihninin dalgalanmasında
hatasını
bilimsel gerçek sanan insan—
düş yığınında
kaybolacak mı?
İspat duvarları
ceza puanına dönüşmüşken,
çöküntüyü
kuantum teorileriyle onarmak
ne kadar inandırıcı?
Ve kurulu bir düzenin
hiç değişmeyeceğinde diretmek...
Belki de gelecek nesiller
kendi yarattıkları çekim merkezinde
dönmekten vazgeçmeyi öğrenecek.
Çünkü akışkan bir varoluşun
yasalarını kabullenmek:
gelecek yüzyılın en büyük
düşünsel kırılması.
Kayıt Tarihi : 30.08.2026 18:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!