Âdem Kapısı Şiiri - Aykut Kınay

Kar kütüğü sanma kara,
Al sofraya, dök tabağa.
Bir kaşık da pekmez koysan,
Öğün koşar tat almaya.

Her gördüğün kirli değil,
Hep temizi yenir bilme.
Bak kendine, pakı ara,
Sen şerbeti fazla dökme.

Adam olan sanır gözde,
Âdem duyar farklı gözle.
Nüfuz etmiş gönül şahı,
Dinle, özün söyler hakkı.

Müzekkini nüfûs yazgın,
Bir nefeste bir dem aşkın.
El elden üstündür, anla,
Gün görmüş dostunu ara.