Oda küçüktü duvar da ince.
Düşünceler içimde sıkışmıştı.
Konsolun üstünde kolonyası,
Altından süzülen eski dumanı.
Dağılmasın diye uyandım,
Kapattım pencerenin camını.
Köşe başında ağlayan ağaç,
Kar tanelerinde kaybolmuştu.
Babaannemin uçuşan saçları,
Ansızın beni bahçeye çağırdı.
Sokak lambasının gölgesinde,
Titredi ışık kuyunun içine.
Küçük odamın perdesini açtım.
Saçılan parıltılarda öylece.
Süzülen dumana doğru baktım.
Ben seninleydim, sen kiminle?
Kayıt Tarihi : 25.07.2026 13:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!