Ben size ne yaptım
Çağrı mı, armağan mı, ceza mı
Ne vardı böyle karşıma geçecek
Ben ne yazılar ne çizgiler yitirdim hatırlamadım
Ne var ki sizinki onlar gibi gitmeyecek
Artık olan oldu
Gitmeniz gitmeseniz bir
Ben de düş kursam da kurmasam da
Aklıma yüzünüz gelecektir
Ben size ne yaptım,
Ne kötülüğüm dokundu size
İnanın - hoş niçin inanacaksınız-
Sizi şu ana kadar tanımazdım
İnanmak, bilmek yakışmaz size
Karşıma çıkmayacaktınız.
Karşımda bir resim gibi şimdi
Kurmadığım düşlerin çizdiği, siz
Hem gözüme hem düşünceme
Çakılıp kaldınız
Renklerinize ve biçimlerinize
Düş dışı gerçeklerin çizdiği siz
Beni benden çıkardınız
Beni benden aldınız
Göz görmeye-görmeye
Bir uzağa bıraktınız
Kendime dönmeye artık çok geç.
Kayıt Tarihi : 28.06.2000 16:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kelimelerle mantığa zikzak yaptıran şair
hiç nefessiz kalmadım sende,
hiçbir ikliminde soluğum kesilmedi,
gözlerinin derinliklerindeyken…
varlığımı bağlayıp tutunduğum cansın,
alın yazım, müjdemsin sen benim sevincim,
simsiy/ah hakikatim ve hakikatlim,
kaderim…
işaretlerinle yükseliyorum basamak basamak,
uzaklıkta yakınımsın sen benim,
serinliğim, ışığımsın sen benim,
sır kâtibim;
ah
bana pür/nûrdur senin nârın,
ağyarını alev alev yakar,
kandilimsin gönlüm ve lisanımda,
yıkandım yüreğindeki esrarlı ırmakta
ve çağladım;
aşkınla yoğrulup ötelere ağladım…
seni üzgün bulsam ben solarım,
iyi görmeliyim sürekli seni,
belki bencillik, belki haksızlık bu bilemem,
yakıştıran yaradan sana sevdanın karasını,
bir de ben yakıştırdım kendimi yamacına,
senden habersiz,
ah
şadırvana terk edildin sen,
her hak yerine halka aşık gibi…
ve aşk seni ayaklar altında ezdiler,
üstüne kilit vurulmuş kederli bir kapı,
mührünü öptü gözlerinden,
yüreğimin çatısı aktı rutubete,
kırmızı kadife perde,
kapat pencereni rüzgâra...
aşk, sana demediklerini bırakmadılar
ah
TÜM YORUMLAR (17)