Varlığın Yankısı

Bir nehrin hem kendi yatağını kazması hem de geçtiği topraklara can vermesi ne zordur, bilir misiniz? Yıllarca hem kendi içindeki akıntıyla boğuşur hem de kıyılarındaki çiçekleri kurutmamak için kendinden verir . Tek bir tohumun göğe uzanması, bir ömrün filizlenip kendi meyvesini vermesi için rüzgara göğüs gerer, siper olur mevsimler değişiyor. Kimsenin görmediği yükleri, kimsenin duymadığı bir tempoyla taşımanın vakarı içinde; bu kalabalık meydandan, bu yorgun sokaklardan uzaklaşmak ister. öylenmemiş sözleriNin derinliğini, bıraktığı boşluğun sükunetine emanet eder .
Hatırlanmak, bir odadaki eski bir piyano sesi gibi olmalı; kaynağını göremezsin ama yankısı duvarlara sinmiştir. Kimin, neden zihninde olduğun bir sır olarak kalır ama varlığının yarattığı o soğuk ya da sıcak esinti, gerçeğin ta kendisidir. Bir ruh gibi; bedensiz ama inkar edilemez.