Bir siluet, zamana yaslanır,
Yürürken ardında iz bırakmayan…
Ne ad bilinir, ne yön.
Ama varlığı unutulmaz bir sızı gibi asılıdır havada.
Bir çift göz düşün,
Bakmayan ama görülmüş olan,
Konuşmayan ama duyulan…
İçinde taşınır durmadan
Hiç başlamamış bir vedanın yüküyle.
Ne başlangıç vardır orada,
Ne son.
Sadece – hep – eksik kalan bir şey.
Kayıt Tarihi : 28.03.2026 14:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!