Anı Sarnıcı Şiiri - Zeynep Ferhunde Öztü ...

Bunca zaman sığınılan o siper, o tanıdık liman,
Bir takvimin yaprağında eridi,
Gözlerin her gün değdiği o omuzlar, o sıcak iklim,
Şimdi bir sis bulutunun ardında kayboldu .
​Gitmek, bir kapıyı kapatmaktan öte bir hicret şimdi;
Emeğin ilmek ilmek ördüğü o hırka, askıda kaldı.
Bir devir kapandı han kapısında, ışıklar söndü;
Kalanlar birer anı sarnıcı, giden ise meçhul bir menzil.